Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Zapalenie skórno-mięśniowe: objawy, przyczyny i leczenie

Zapalenie skórno-mięśniowe jest stanem chorobowym, który powoduje osłabienie mięśni i wysypkę.

Według The Johns Hopkins Myositis Center kobiety dwukrotnie częściej niż mężczyźni doświadczają zapalenia skórno-mięśniowego.

Chociaż nie ma lekarstwa na ten stan, dostępnych jest kilka terapii, które mogą pomóc zminimalizować objawy.

Przyczyny

lekarz pocieszające pacjenta

Lekarze nie wiedzą, co powoduje zapalenie skórno-mięśniowe, ale istnieje wiele teorii o tym, dlaczego się rozwija.

Według American College of Rheumatology, powszechnie akceptowaną teorią jest to, że system odpornościowy ciała atakuje przez pomyłkę komórki mięśniowe i naczynia krwionośne.

Inna teoria sugeruje, że zapalenie skórno-mięśniowe jest spowodowane przez wirus, który atakuje mięśnie szkieletowe.

Lekarze uważają również, że niektórzy ludzie są bardziej podatni na rozwój choroby z powodu swojej historii rodzinnej.

Objawy

Objawy zapalenia skórno-mięśniowego pojawiają się stopniowo. Pierwszym objawem, który dana osoba może zauważyć, jest wysypka, która z natury ma charakter czerwony i niejednolity.

Jednak niektórzy ludzie zgłaszają wysypkę, która ma zabarwienie niebieskawo-fioletowe. Najczęstsze lokalizacje wysypki znajdują się w następujących obszarach:

  • na ramionach i górnej części pleców
  • nad kostkami, często ze zmianami skórek i łożysk paznokci
  • na dłoniach i palcach
  • nad łokciami i kolanami
  • wokół oczu
  • na górnej klatce piersiowej w kształcie litery V.

Czasami osoba zacznie się rozwijać osady wapnia pod skórą, które mogą czuć się jak stwardniałe uderzenia w dotyku. Nazywa się to wapnieniem i jest powszechne u dzieci, ale nie u dorosłych z zapaleniem skórno-mięśniowym.

Osoby z zapaleniem skórno-mięśniowym często mają „grudki Gottrona”. Są to łuskowate, czerwone obszary, które często pojawiają się na kostkach palców.

Objawy skórne związane z zapaleniem skórno-mięśniowym zwykle ustępują miejsca osłabieniu mięśni, które może się rozwijać w ciągu tygodni lub miesięcy.

Dodatkowe objawy związane z zapaleniem skórno-mięśniowym to:

  • trudności w podnoszeniu się z pozycji siedzącej do stojącej
  • niewyjaśnione słabości rdzenia
  • ból lub osłabienie stawów lub oba
  • problemy z połykaniem
  • niewyjaśniona słabość
  • czuję się zmęczony cały czas, nawet po odpoczynku

Według American Osteopathic College of Dermatology, około 15 do 30 procent osób z zapaleniem skórno-mięśniowym również doświadcza:

  • zajęcie płuc
  • problemy z oddychaniem

Warunki powiązane

Istnieje kilka różnych typów zapalenia skórno-mięśniowego, a także niektóre powiązane schorzenia.

Jednym z przykładów jest młodzieńcze zapalenie skórno-mięśniowe lub JDM. Ten stan powoduje, że dziecko, zwykle w wieku od 5 do 10 lat, doświadcza osłabienia mięśni.

włosy dziewczyny są szczotkowane

Dzieci z JDM mają następujące objawy:

  • problemy z wchodzeniem po schodach
  • problemy z czesaniem włosów
  • problemy z wstawaniem z krzesła lub z podłogi
  • ekstremalne zmęczenie
  • duszność

Dzieci z JDM będą miały wysypkę, która jest purpurowa lub ciemnoczerwona. Czasami lekarze mogą pomylić to z egzemą.

Osoby z JDM są również bardziej narażone na wystąpienie stanów zapalnych, takich jak:

  • cukrzyca
  • artretyzm
  • nietolerancja glutenu

Dzieci również doświadczają nagłego wystąpienia objawów niż dorośli z tą chorobą.

Czasami osoba może rozwinąć zapalenie skórno-mięśniowe z powodu leżącego u podłoża raka, który jest znany jako zapalenie skórno-mięśniowe.

Naukowcy wciąż badają związek między rakiem a zapaleniem skórno-mięśniowym. Wiedzą jednak, że osoby z pewnymi nowotworami częściej mają tę chorobę. Należą do nich nowotwory:

  • Przewód pokarmowy
  • pierś
  • jajnik
  • jądra
  • białe krwinki

Diagnoza

Lekarz zacznie od pytania osoby o jej objawy. Lekarz powinien przejrzeć całą historię medyczną i listę leków, które przyjmuje dana osoba.

Dodatkowe testy prawdopodobnie obejmują:

  • Praca z krwią: To wyklucza inne stany, które mogą powodować podobne objawy. Lekarze mogą również testować enzymy związane z rozpadem mięśni, które mogą wskazywać na zapalenie skórno-mięśniowe. Przykłady obejmują kinazę kreatyniny i aldolazę. Mogą również przyjrzeć się swoistym przeciwciałom, które mogą występować w zapaleniu skórno-mięśniowym.
  • Badanie łożysk paznokcia: Podświetlane urządzenie powiększające służy do identyfikacji zapalenia i obrzęku naczyń krwionośnych w łożyskach paznokcia, co jest możliwym objawem zapalenia skórno-mięśniowego.
  • Elektromiografia (EMG) i testy przewodnictwa nerwowego: Te procedury mierzą, jak dobrze mięśnie reagują na stymulację układu nerwowego.
  • Rezonans magnetyczny (MRI): Testuje wszelkie deformacje mięśni.
  • Biopsja mięśnia: oznacza usunięcie małej próbki tkanki mięśnia w celu potwierdzenia stanu zapalnego zapalenia skórno-mięśniowego.

Stany, które mogą początkowo przypominać zapalenie skórno-mięśniowe, obejmują:

  • twardzina
  • toczeń rumieniowaty układowy (SLE)

Lekarz zazwyczaj będzie starał się wykluczyć te stany przy ustalaniu, czy dana osoba ma zapalenie skórno-mięśniowe.

Zabiegi

zbliżenie rąk z lekami przeciwbólowymi

Niestety, obecnie nie ma lekarstwa na zapalenie skórno-mięśniowe. Zamiast tego lekarze koncentrują się na metodach zmniejszania stanu zapalnego i zapobieganiu dalszej niepełnosprawności.

Lekarze mogą przepisać leki zmniejszające stan zapalny, takie jak kortykosteroidy. Zmniejszają one stan zapalny w organizmie, zmniejszając liczbę przeciwciał wytwarzanych przez układ odpornościowy w stosunku do konkretnej substancji.

Lekarze często przepisują prednizon kortykosteroidowy w celu leczenia początkowych objawów zapalnych związanych z zapaleniem skórno-mięśniowym. Lekarz może początkowo przepisać dużą dawkę tych steroidów, a następnie powoli zmniejszać dawkę przez kilka lat.

Istnieje ryzyko związane z długotrwałym stosowaniem kortykosteroidów. Obejmują one większe ryzyko związane z osteoporozą, cukrzycą, przyrostem masy ciała i zaćmą.

Jeśli dana osoba nie może przyjmować kortykosteroidów lub chce uniknąć długotrwałego ryzyka związanego z ich stosowaniem, istnieją alternatywy. Obejmują one:

  • Metotreksat: Metotreksat jest często przepisywany wraz z kortykosteroidami w celu leczenia osoby, u której po raz pierwszy zdiagnozowano zapalenie skórno-mięśniowe. Lek jest środkiem modyfikującym chorobę, który może zmniejszyć odpowiedź immunologiczną organizmu.
  • Immunoglobulina: Są to leki dożylne (IV), które mogą blokować przeciwciała, których układ immunologiczny wykorzystuje do atakowania skóry i mięśni, gdy dana osoba ma zapalenie skórno-mięśniowe.
  • Środki oszczędzające sterydy: Przykłady tych leków obejmują cyklosporyny, azatioprynę, takrolimus, leki przeciw TNF i rytuksymab. Leki te mogą powodować ciężkie działania niepożądane i są zwykle zarezerwowane dla bardziej zaawansowanych przypadków zapalenia skórno-mięśniowego.

Lekarz może również zalecić usługi wspomagające, aby pomóc człowiekowi lepiej żyć z zapaleniem skórno-mięśniowym. Przykłady tych usług obejmują:

  • Odżywianie: Niektóre osoby z zapaleniem skórno-mięśniowym mogą skorzystać z wizyty u zarejestrowanego dietetyka. Dietetyk może pomóc w określeniu zdrowego menu, a jednocześnie oferuje łatwe do spożycia produkty.
  • Fizjoterapia: po leczeniu początkowego stanu zapalnego ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w wzmocnieniu mięśni, miejmy nadzieję, że zapobiegną dalszemu ich rozkładowi. Fizjoterapeuta planuje czynności zgodnie z objawami danej osoby. Na przykład ci, którzy cierpią z powodu złogów wapnia i sztywności mięśni mogą skorzystać z terapii rozciągających. Ci, których stan zapalny jest pod kontrolą, mogą skorzystać z ćwiczeń budujących siłę.
  • Mowa: U niektórych osób z zapaleniem skórno-mięśniowym może wystąpić trudności w połykaniu w wyniku osłabienia mięśni. Terapia mowy może pomóc osobie zbudować te mięśnie i zmniejszyć ryzyko zadławienia i aspiracji.

Osoba z zapaleniem skórno-mięśniowym powinna także chronić skórę przed szkodliwymi promieniami słońca, które wydają się pogarszać objawy choroby.

Nosi szeroki zakres ochrony przeciwsłonecznej, odzież ochronną i kapelusz z szerokim rondem. Podjęcie tych środków ostrożności podczas wychodzenia na dwór może zmniejszyć częstość występowania wysypki skórnej i osłabienia mięśni związanych z chorobą.

W rzadkich przypadkach dana osoba może wymagać zabiegu chirurgicznego w celu zmniejszenia występowania złogów wapnia pod skórą spowodowanego zapaleniem skórno-mięśniowym. Ludzie często przechodzą operację, gdy depozyty powodują skrajny ból nerwowy.

Perspektywy

Powikłania i perspektywy zapalenia skórno-mięśniowego często zależą od:

  • kiedy dana osoba została zdiagnozowana z warunkiem
  • jakie są ich towarzyszące objawy

Na przykład osoby z rozpoznaniem JDM zwykle stwierdzają, że ich objawy zanikają niemal całkowicie wraz z wiekiem.

Jednak osoby z rozpoznaniem zapalenia skórno-mięśniowego jako osoby dorosłe rzadziej doświadczają całkowitej remisji objawów.

Ciężkie i długotrwałe osłabienie mięśni może prowadzić do powikłań, takich jak:

  • niedożywienie
  • zapalenie płuc
  • niewydolność oddechowa

Ludzie, którzy mają zapalenie skórno-mięśniowe, które wpływa na ich serce i / lub płuca, mogą mieć mniej pozytywne nastawienie.

Jeśli ktoś doświadcza objawów mogących wskazywać na zapalenie skórno-mięśniowe, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Im szybciej osoba zostanie zdiagnozowana i leczy, tym lepszy będzie jej punkt widzenia.

Like this post? Please share to your friends: