Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Zapalenie pajęczynówki: Objawy, diagnoza i perspektywy

Zapalenie pajęczynówki jest stanem neurologicznym, który powoduje ból pleców, krocza (przestrzeń między genitaliami a odbytnicą), nogi, ramiona i stopy. Zapalenie pajęczynówki może również wpływać na wzrok, wzrok i mobilność osoby.

Zapalenie pajęczynówki rozwija się, gdy uszkodzone są tkanki chroniące mózg, nerwy i rdzeń kręgowy, zwykle przez uraz.

W tym artykule przyjrzymy się przyczynom i rodzajom zapalenia pajęczynówki, a także sposobom radzenia sobie z bólem i innymi objawami.

Co to jest zapalenie pajęczynówki?

zapalenie pajęczynówki napisane za pomocą modelu mózgu

Zapalenie pajęczynówki występuje, gdy uszkodzona jest pajęczynówka.

Pajęczaki należą do grupy błon, które amortyzują mózg i nerwy rdzenia kręgowego. Gdy ta amortyzacja jest uszkodzona, nerwy mogą nie działać prawidłowo.

Nerwy w rdzeniu kręgowym są otoczone kilkoma cienkimi tkankami, zwanymi oponami oponowymi, które zapewniają amortyzację i ochronę. Materia pajęczynowa jest środkową tkanką opon mózgowych.

Uszkodzenie materii pajęczynówki może spowodować obrzęk i stan zapalny. Ten obrzęk może powodować, że nerwy w kręgosłupie sklejają się, zmieniając funkcje nerwowe i powodując silny ból.

Zapalenie pajęczynówki prawie zawsze jest spowodowane urazem. Istnieją doniesienia o dziedzicznym zapaleniu pajęczynówki, ale u większości osób z zapaleniem pajęczyn rozwija się stan z powodu urazu kręgosłupa.

Zapalenie pajęczynówki jest postępującym zaburzeniem, co oznacza, że ​​z czasem staje się gorzej, jeśli nie jest leczone. U niektórych osób może to być wyniszczające.

Objawy

Objawy zapalenia pajęczynówki różnią się w zależności od osoby i mogą z czasem ulec zmianie. We wczesnych stadiach choroby niektórzy ludzie z zapaleniem pajęczyn błędnie wierzą, że mają uraz mięśni lub stawów.

Podczas gdy mięśnie i stawy mogą boleć, źródło bólu jest neurologiczne, więc masaż i podobne strategie nie złagodzą objawów.

Do najczęstszych objawów zapalenia pajęczynówki należą:

  • zmiany w widzeniu
  • ból stawów lub mięśni
  • ból nerwowy
  • niezwykłe doznania, takie jak pieczenie lub mrowienie
  • dzwonienie w uszach
  • słabe mięśnie
  • zmiany w przesłuchaniu
  • zapalenie opon mózgowych lub obrzęk opon mózgowych

Rzadziej u osób z zapaleniem pajęczynówki mogą wystąpić następujące objawy:

  • obrzęk mózgu (wodogłowie)
  • niezdolność do pocenia się
  • niezwykłe lub niekontrolowane ruchy ciała
  • problemy z moczem
  • chroniczne zmęczenie
  • migreny

Rodzaje

Lekarze klasyfikują zapalenie pajęczynówki na kilka podtypów. Znajomość rodzaju zapalenia pajęczynówki może pomóc w przewidywaniu objawów. Rodzaje zapalenia pajęczynówki obejmują:

  • Zapalenie pajęczynówki: najcięższy typ progresywny pojawia się, gdy nerwy rdzeniowe sklejają się ze sobą w wyniku zapalenia pajęczynówki.
  • Zapalenie pajęczynówki: Dzieje się tak, gdy pajęczaki zamieniają się w kości.
  • Mózgowe zapalenie pajęczyn: Pęcherzowe zapalenie pajęczynówki wpływa na błonę otaczającą mózg i często powoduje intensywne bóle głowy.
  • Dziedziczne zapalenie pajęczynówki: rzadka postać zapalenia pajęczynówki, wynika to z wad genetycznych opon mózgowych.
  • Neoplastyczne zapalenie pajęczyn: forma zapalenia pajęczyn wywoływana przez raka.
  • Optochiasmatic arachnoiditis: To jest zapalenie pajęczynówki za nerw wzrokowy. Może powodować poważną lub całkowitą utratę wzroku.

Przyczyny

zewnątrzoponowe

Przyczyna zapalenia pajęczynówki może wpływać na typ osoby, która się rozwija, jak również na plan i plan leczenia. Najczęstsze przyczyny to:

  • uraz podczas operacji kręgosłupa, który stanowi około 60 procent przypadków
  • mielografia, gdy barwnik jest wstrzykiwany do kręgosłupa
  • narażenie na działanie chemikaliów, które uszkadzają opony
  • wstrzyknięcia do kręgosłupa, takie jak następujące znieczulenie zewnątrzoponowe
  • nakłucie lędźwiowe
  • infekcje wirusowe i bakteryjne kręgosłupa
  • uraz fizyczny kręgosłupa, na przykład w wyniku wypadku samochodowego
  • rak w lub wokół kręgosłupa

Bardzo mała liczba przypadków pajęczynówki jest genetyczna.

Leczenie i diagnoza

kobieta na sesji terapeutycznej

Zapalenie pajęczynówki jest rzadkie, więc może wymagać wielu testów i poświęcić trochę czasu na zdiagnozowanie. Nie ma standardowego testu na zapalenie pajęczynówki, ale można zastosować testy obrazowania. Obejmują one:

  • rezonans magnetyczny (MRI)
  • skomputeryzowany skan tomografii osiowej (CAT)

Do określenia ciężkości uszkodzenia można również użyć elektromiogramu (EMG). Ten test wykorzystuje impulsy elektryczne do sprawdzenia, jak dobrze działają nerwy.

Leczenie zapalenia pajęczynówki może być trudne. Obszar wokół rdzenia kręgowego jest delikatny, a nawet niewielkie uszkodzenia mogą mieć poważne konsekwencje.

Operacja jest możliwa, ale nie zawsze jest zalecana. Operacja nie zawsze jest skuteczna i naraża kręgosłup na potencjalne dalsze uszkodzenia. Nawet jeśli operacja jest skuteczna, korzyści są zazwyczaj tymczasowe.

Większość lekarzy decyduje się zarządzać objawami za pomocą różnych technik. Obejmują one:

Fizykoterapia

Zakres technik fizykoterapii może pomóc złagodzić ból i zapobiec dalszym uszkodzeniom. Terapia ruchowa może wzmocnić mięśnie i pomóc osobie radzić sobie z bólem.

Masaż może zmniejszyć napięcie mięśni z powodu bólu, podczas gdy terapia wodna może przejściowo pomóc w bólu nerwów.

Niektórzy uważają, że gorące lub zimne paczki nałożone na rdzeń kręgowy lub bolesny obszar ciała mogą tymczasowo złagodzić stan zapalny.

Leki przeciwbólowe

Leki przeciwbólowe obejmują niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), leki steroidowe i leki na ból narkotyczny, takie jak opioidy.

Właściwy lek zależy od szeregu czynników, w tym od tego, jakie inne leki przyjmuje dana osoba i od tego, czy występują u nich jakiekolwiek skutki uboczne.

Stymulacja nerwów

Zabiegi stymulujące nerwy lub rdzeń kręgowy mogą przynieść ulgę bez przyjmowania leków. Dwie obiecujące opcje to:

  • Stymulacja rdzenia kręgowego: wykorzystuje to urządzenie do wysyłania sygnału elektrycznego bezpośrednio do rdzenia kręgowego, co może zapewnić ciągłe łagodzenie bólu.
  • Przezskórna elektryczna stymulacja nerwów (TENS): Podobnie jak stymulator rdzenia kręgowego, urządzenie TENS wysyła elektryczność do bolesnego obszaru, aby złagodzić ból i poprawić ruch.

Wsparcie psychologiczne

Życie z przewlekłym bólem może być trudne. Terapia może pomóc niektórym ludziom poradzić sobie, zmieniając sposób, w jaki myślą o bólu i oferując emocjonalne wsparcie.

Niektórzy ludzie również otrzymują pomoc od grup wsparcia dla osób z przewlekłym bólem lub rzadkimi chorobami. Grupy te mogą pomóc ludziom w bólu znaleźć nowe zasoby, dzielić się skutecznymi środkami zaradczymi w stylu życia i czuć się mniej samotni.

Alternatywne środki

Niektórzy ludzie odczuwają ulgę przy pomocy alternatywnych środków, w tym akupunktury, diety i zmian w stylu życia lub leków homeopatycznych.

Konieczne są dalsze badania, aby określić, jak skuteczne są alternatywne metody leczenia objawów zapalenia pajęczynówki.

Perspektywy

Zapalenie pajęczynówki może być leczone, a nie wyleczone. Przy odpowiednim leczeniu możliwe jest normalne życie. Jednak osoby z tym schorzeniem mogą wymagać zmiany podejścia do leczenia w miarę zmiany objawów.

Wiele osób uważa, że ​​ich objawy nasilają się nawet przy doskonałej opiece medycznej. Rozmowa z lekarzem na temat wszelkich objawów daje największą szansę na złagodzenie tych objawów.

Nie ma sposobu, aby przewidzieć, jak postępuje zapalenie pajęczynówki w każdym indywidualnym przypadku. Znajomość rodzaju zapalenia pajęczynówki może pomóc, chociaż istnieje znaczna zmienność nawet wśród osób z tym samym rodzajem zapalenia pajęczynówki.

Zapalenie pajęczynówki jest frustrującym i potencjalnie dezaktywującym stanem chorobowym. Chociaż nie można go wyleczyć, może pomóc wiele różnych metod leczenia. Osoby z zapaleniem pajęczynówki zasługują na to, aby żyć jak najlepiej i powinny zadawać lekarzowi wiele pytań. Może to pomóc w znalezieniu najlepszego możliwego leczenia.

Like this post? Please share to your friends: