Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Cukrzyca typu 2: Nowy wtrysk biopolimeru może oferować tygodnie kontroli glukozy

Utrzymywanie poziomu glukozy we krwi jak najbliżej normy jest ważne dla osób z cukrzycą typu 2, ponieważ zmniejsza ryzyko poważnych powikłań. Jednak pomimo długiej listy opcji leczenia, pacjenci nadal zmagają się z kontrolowaniem poziomu glukozy, szczególnie podczas wykonywania dawek zależnych od posiłków. Zabiegi, które ograniczają zastrzyki są postrzegane jako sposób na przezwyciężenie tego problemu. Obecnie naukowcy opisują nowy zastrzyk z biopolimeru, który może zastąpić codzienne lub cotygodniowe wstrzyknięcia insuliny jednym, który należy podawać tylko raz lub dwa razy w miesiącu.

wstrzyknięcie cukrzycy typu 2

Nieleczona cukrzyca powoduje wysoki poziom cukru we krwi lub glukozy, co w dłuższym okresie może prowadzić do ślepoty, choroby nerek, chorób serca, udaru i amputacji kończyn dolnych.

Cukrzyca powstaje z powodu problemu z insuliną, która jest hormonem wytwarzanym w trzustce i która pomaga komórkom wchłonąć glukozę, aby mogły ją wykorzystać do wytwarzania energii.

W cukrzycy typu 1 organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny, podczas gdy w cukrzycy typu 2 – która odpowiada za 90-95 procent przypadków cukrzycy – nie można jej właściwie stosować.

Chociaż zachorowalność na nowo zdiagnozowaną cukrzycę zaczyna spadać w Stanach Zjednoczonych, nadal jest to ogromny problem zdrowia publicznego, który dotyka ponad 29 milionów ludzi.

W 2013 r. Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorób (CDC) zasugerowało, że cukrzyca jest siódmą najczęstszą przyczyną śmierci w USA, a ponad jedna piąta kosztów opieki zdrowotnej w tym kraju przypada na osoby z rozpoznaniem cukrzycy.

W swojej pracy naukowej inżynierowie biomedyczni z Duke University w Durham, NC, wyjaśniają, że „pomimo długiej listy opcji leczenia” prawie połowa przypadków cukrzycy typu 2 w USA „nie jest właściwie zarządzana.”

Naukowcy sugerują, że jedną z przyczyn tak wysokiego wskaźnika niepowodzenia w leczeniu cukrzycy typu 2 jest to, że pacjenci mają trudności z utrzymaniem schematów leczenia, szczególnie gdy są oni zobowiązani do częstego radzenia sobie ze złożonymi dawkami zależnymi od posiłków.

Innym powodem jest to, że wiele z szeroko stosowanych metod leczenia przynosi niepożądane efekty uboczne, takie jak zwiększenie ryzyka niskiego poziomu cukru we krwi, znanego jako hipoglikemia lub przyrost masy ciała.

Długotrwałe kontrolowane uwalnianie jest wyzwaniem

Z punktu widzenia rozwoju leków, jednym z największych wyzwań w leczeniu cukrzycy jest to, że zapotrzebowanie na insulinę w organizmie stale się zmienia.

Aby sprostać temu wyzwaniu, obecnie istnieją terapie na cukrzycę typu 2, które wykorzystują nową klasę leków zwanych agonistami receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP1). Leki te wykorzystują GLP1, cząsteczkę sygnałową, do wyzwalania uwalniania insuliny w trzustce.

Ponieważ GLP1 nie trwa długo w ciele, twórcy leków stosowali różne sposoby wydłużania okresu półtrwania – na przykład łącząc go z różnymi związkami syntetycznymi i biologicznymi. Próbom tym udało się wydłużyć aktywne życie leku w ludzkim organizmie nawet przez tydzień.

Naukowcy zwracają jednak uwagę, że pomimo tej poprawy, żaden z obecnych sposobów leczenia nie rozwiązał problemu skuteczności leku, który z czasem stopniowo się zmniejszał.

Nowe podejście, które naukowcy Duke’a opisują jako bezpieczniki GLP1 z wrażliwym na ciepło biopolimerem, zwanym polipeptydem podobnym do elastyny. Rozpuszczony w roztworze lek biopolimerowy można wstrzyknąć do skóry normalną igłą.

Gdy znajduje się w krwioobiegu, ciepło ciała powoduje, że biopolimer tworzy biodegradowalny żel, który uwalnia lek powoli i równomiernie, bez „szczytów i dolin” związanych z innymi formami dostarczania GLP1.

Wstrzyknięcie biopolimeru trwało trzy razy dłużej niż inne

Wykorzystując wyniki z poprzednich prac nad GLP1 do kontroli glukozy, zespół wypróbował różne wzory molekularne nowego rozwiązania dostarczania.

W końcu znaleźli projekt biopolimeru, który może kontrolować poziomy glukozy u myszy do 10 dni za pomocą pojedynczego wstrzyknięcia. To była znakomita poprawa w stosunku do wcześniejszych prób, po których kontrolowane uwalnianie trwało tylko 2 lub 3 dni.

W testach na małpach rezus zespół odkrył, że zoptymalizowany preparat zapewnia kontrolę glikemii trwającą ponad 14 dni od pojedynczego wstrzyknięcia. Ponadto, lek był uwalniany ze stałą szybkością, bez „szczytów i zagłębień”, przez cały okres.

Starszy autor Ashutosh Chilkoti, profesor inżynierii biomedycznej w Duke, twierdzi, że „udało im się potroić czas trwania tego krótko działającego leku na cukrzycę typu 2, przewyższając inne konkurencyjne projekty”.

Obecnie pacjenci stosujący dulaglutyd – najdłużej leczący się z kontrolowanym uwalnianiem w cukrzycy typu 2 – muszą wstrzykiwać sobie raz na tydzień. Pacjenci leczeni standardowo insuliną muszą wstrzykiwać sobie co najmniej dwa razy dziennie.

Zespół planuje teraz przetestować biopolimer na innych zwierzętach i zbadać, jak układ odpornościowy reaguje na powtarzające się iniekcje. Chcą również dowiedzieć się, jak dobrze radzi sobie z kontrolowanym uwalnianiem leków w innych obszarach, takich jak leczenie bólu.

„W tej pracy ekscytująca była nasza zdolność do wykazania, że ​​lek może trwać ponad 2 tygodnie u naczelnych innych niż ludzie Ponieważ nasz metabolizm jest wolniejszy niż u małp i myszy, leczenie powinno teoretycznie trwać jeszcze dłużej u ludzi, więc mamy nadzieję, że będzie to pierwsza formuła dwutygodniowa lub raz w miesiącu dla osób z cukrzycą typu 2. „

Pierwszy autor Kelli Luginbuhl, Ph.D. student na Duke University

Dowiedz się, jak związek bakterii jelitowych może pomóc w zapobieganiu cukrzycy typu 2.

Like this post? Please share to your friends: