Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

ADHD u dziewcząt: jak to jest inaczej?

Zaburzenie nadpobudliwości z deficytem uwagi jest zaburzeniem neurorozwojowym, które dotyka miliony dzieci na całym świecie i często trwa w wieku dorosłym.

Trzy główne typy zaburzeń nadpobudliwości z deficytem uwagi to: nadaktywność-impulsywność, nieuwaga i kombinacja.

Centers for Disease Control and Prevention (CDC) szacują, że 11 procent 4-17-latków w Stanach Zjednoczonych ma zaburzenie nadpobudliwości z deficytem uwagi (ADHD).

CDC szacuje również, że w USA chłopcy są prawie 3 razy bardziej podatni na diagnozę ADHD niż dziewczęta. Doprowadziło to do błędnego przekonania wielu rodziców, opiekunów i nauczycieli, że ADHD to „zaburzenie chłopców”, które rzadko występuje u dziewcząt.

The Child Mind Institute twierdzi, że dziewczęta mogą pozostać niezdiagnozowane, ponieważ ich objawy są inne niż u chłopców i nie zaznaczają bardziej oczywistych znaków i objawów.

Objawy

Główne objawy ADHD mogą dotyczyć zarówno chłopców, jak i dziewcząt, ale następujące objawy są szczególnie związane z dziewczynami:

Dziewczyna próbuje się uczyć, ale jest rozproszona

  • Nieuwaga: Dziewczynki z ADHD mogą mieć trudności z koncentracją. Mogą nie być w stanie skoncentrować się wystarczająco długo, aby ukończyć zadanie w domu lub w szkole. Jeśli jednak znajdą coś interesującego, mogą być przez nie całkowicie pochłonięci.
  • Rozpraszanie uwagi: Dziewczyny z ADHD mogą być łatwo rozkojarzone przez to, co dzieje się na zewnątrz lub przez własne myśli.
  • Nadpobudliwość: Chociaż niektóre dziewczynki są nadmiernie aktywne i niespokojne, podobnie jak chłopcy, inni są spokojniejsi w swoich ruchach. Mogą się wiercić, tasować w fotelach lub doodle.
  • Impulsywność: Dziewczęta mogą być przeludnione, a to może uniemożliwić im zwolnienie tempa lub zastanowienie się nad tym, co mówią. Może być im ciężko wiedzieć, co jest i nie jest społecznie odpowiednie, a to może prowadzić do trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu przyjaciół.
  • Usterki wykonawcze: Umiejętności organizacyjne mogą stanowić wyzwanie. Dziewczynki z ADHD mogą mieć słabe umiejętności zarządzania czasem i mogą mieć trudności z podążaniem za kilkoma krokami lub wykonania zadania. Często mogą stracić przedmioty, takie jak telefon lub ważne dokumenty.

Jak objawy mogą się zmieniać z czasem

Dziewczynki z ADHD, które nie są zdiagnozowane z zaburzeniem aż do dorosłości, są zagrożone rozwojem innych chorób. Są również bardziej narażeni na jedno lub więcej z następujących wyzwań:

  • Niska samo ocena
  • Radzenie sobie ze strategiami opartymi na nieuregulowanej emocji zamiast na logice rozwiązywania problemów
  • Tendencja do przypisywania sukcesu i trudności do czynników zewnętrznych, takich jak szczęście lub przypadek, zamiast postrzegania własnych działań jako odpowiedzialnych
  • Wysoki poziom stresu
  • Zaburzenia lękowe
  • Depresja

Możliwe powikłania, jeśli nie są leczone

Dr Ellen Littman, współautorka, mówi, że jeśli dziewczyna z ADHD pozostanie nierozpoznana lub nieleczona, gdy wejdzie w wiek dojrzewania i młodą dorosłość, niemal nieuchronnie napotka na „zakres problemów z dostosowaniem”.

Może to prowadzić do jednego lub więcej dodatkowych zaburzeń, takich jak depresja, lęk lub zaburzenie odżywiania, takie jak bulimia.

Kobiety z ADHD są bardziej skłonne do podejmowania ryzykownych zachowań seksualnych i rozwijania uzależnienia od substancji, jak twierdzi dr Littman.

Ponadto kobiety z ADHD mogą doświadczać chronicznego stresu, a to może zwiększać ryzyko chorób związanych ze stresem, takich jak fibromialgia – zaburzenie, które powoduje zmęczenie i ból mięśni.

Według dr Kathleen Nadeau, „Dziewczęta z nieleczoną ADHD są narażone na chroniczne niskie poczucie własnej wartości, słabe wyniki, lęk, depresję, ciążę nastolatków i wczesne palenie w szkole średniej i liceum”.

Dodaje, że w wieku dorosłym częściej spotykają się: „rozwód, kryzysy finansowe, samotne rodzicielstwo dziecka z ADHD, nigdy nie kończenie college’u, niepełne zatrudnienie, nadużywanie substancji, zaburzenia jedzenia i ciągły stres z powodu trudności w zarządzaniu wymaganiami codziennego życia. „

Może to prowadzić do niedostatecznych osiągnięć w różnych aspektach życia.

Wczesne znaki ostrzegawcze

Wczesne objawy, że dziewczyna może mieć ADHD to:

  • Trudności w śledzeniu zadań i terminów w szkole, nawet jeśli dziewczyna dokłada wszelkich starań, aby utrzymać porządek
  • Często spóźnia się, mimo starań, aby pozostać na czas
  • Problem z zasypianiem w nocy i wstawaniem rano
  • Przeskakiwanie z jednego tematu rozmowy do drugiego bez ostrzeżenia
  • Często przerywają ludziom, kiedy rozmawiają
  • Nieuwaga w szkole i domu
  • Zapominając o tym, co właśnie przeczytała lub powiedziała inna osoba

Czynniki ryzyka ADHD

Wiele czynników może postawić dziecko lub nastolatka na większe ryzyko rozwoju ADHD.

Obejmują one:

  • Ktoś w ich biologicznej rodzinie mający ADHD lub inne zaburzenie zdrowia psychicznego
  • Matczyny zażywanie narkotyków lub palenie w czasie ciąży
  • Przedwczesne porody
  • Ekspozycja matki na trucizny środowiskowe podczas ciąży
  • Toksyny środowiskowe
  • Wysokie spożycie rafinowanych cukrów i dodatków do żywności w diecie

Czym ADHD różni się u dziewcząt?

dzieci biegające w parku

Chłopcy częściej niż dziewczęta otrzymują diagnozę ADHD, ale może to być spowodowane tym, że stan ten często przedstawia się inaczej u dziewcząt. Objawy mogą być mniej oczywiste i mogą nie pasować do typowych stereotypów związanych z ADHD.

Badania wskazują, że podczas gdy większość chłopców z ADHD ma tendencję do wyrażania frustracji fizycznej i werbalnej, dziewczęta częściej uwewnętrzniają swój gniew i ból.

Badania przeprowadzone przez dr Stephena Hinshawa, autora, konkludują, że dziewczęta z ADHD typu złożonego (hyperactive-impulsive i nieuważny) są znacznie bardziej podatne na samookaleczenie lub próby samobójcze.

Jednak około 40 procent dziewcząt wyrastają z nadpobudliwości i impulsywnych objawów w okresie dojrzewania.

Kiedy zobaczyć specjalistę

Jeśli opiekunowie uważają, że dziewczyna ma ADHD, powinni skonsultować się z pediatrą, lekarzem rodzinnym lub pielęgniarką.

Niektórzy pediatrzy mają specjalistyczne szkolenie w zakresie zachowań i rozwoju, a wielu ma co najmniej szczególne zainteresowanie tym obszarem. Inni specjaliści to psychiatrzy dziecięcy, psychologowie i terapeuci zajęciowi.

Inne przydatne kontakty można znaleźć poprzez:

  • Urzędnicy w szkole dziecka
  • Lokalna grupa wsparcia dla rodziców

Leczenie

Lekarz może przepisać leki, psychoterapię lub jedno i drugie, ale opiekunowie mogą również zachęcać dziewczynę do radzenia sobie z ADHD na wiele sposobów.

Obejmują one:

  • Zachęcając ją do uprawiania sportu zespołowego
  • Zapewnienie regularnych możliwości spędzania czasu na świeżym powietrzu i na łonie natury
  • Dowiedz się więcej na temat odżywiania i sposobu, w jaki dieta wpływa na objawy ADHD
  • Zachęcanie do odpoczynku i snu
  • Ustalanie prostych i przewidywalnych rutyny dla posiłków, prac domowych, zabawy i łóżka
  • Uznanie i nagradzanie małych osiągnięć
  • Eksplorowanie profesjonalnych opcji leczenia
  • Czytanie odpowiednich badań, książek lub artykułów
  • Znalezienie odpowiedniej terapii behawioralnej dla grup
  • Wspomaganie zarządzania czasem poprzez ustawienie budzika na czynności czasowe i terminy

Gdy dziewczyna wkracza w wiek dojrzewania i staje się bardziej niezależna, prawdopodobnie będzie potrzebować wsparcia, aby pomóc jej w regulowaniu własnego zachowania.

Dziecko wygląda z zadumą

Może to obejmować:

  • Rozumie i akceptuje swoje wyzwania zamiast osądzać i obwiniać siebie
  • Identyfikacja źródeł stresu w życiu codziennym i wprowadzanie zmian w niższych poziomach stresu
  • Upraszczając swój harmonogram w jak największym stopniu
  • Nauka jasnego pytania o strukturę i wsparcie od rodziny i przyjaciół
  • Planowanie codziennego „limitu czasu” dla siebie
  • Rozwijanie zdrowych nawyków związanych z dbaniem o siebie, takich jak gotowanie pożywnych posiłków
  • Pójście do łóżka o stałej porze, aby mieć wystarczająco dużo czasu na spanie
  • Skupiając się na rzeczach, które kocha i nadaje im priorytet

Inne stany z podobnymi objawami

ADHD może być trudne do zdiagnozowania, częściowo dlatego, że wiele innych stanów ma podobne objawy.

Warunki te obejmują:

  • Autyzm lub zespół Aspergera
  • Zaburzenia lękowe
  • Choroba afektywna dwubiegunowa
  • Alergie lub wrażliwość pokarmowa
  • Upośledzenia słuchu
  • Niedoczynność tarczycy
  • Niedokrwistość z niedoboru żelaza
  • Ołów toksyczności
  • Niedobory żywieniowe
  • Zaburzenia napadowe
  • Zaburzenia czucia
  • Zaburzenia snu

Może być konieczne wykluczenie tych warunków przed rozpoznaniem ADHD.

Like this post? Please share to your friends: