Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Wszystko, co musisz wiedzieć o MRSA

MRSA, (oporny na metycylinę gronkowiec złocisty), jest zakaźną infekcją bakteryjną odporną na liczne antybiotyki, w tym metycylinę, amoksycylinę, penicylinę i oksacylinę. Ten opór sprawia, że ​​leczenie jest trudne.

Często określany jako superbakterium, zakażenie MRSA może zacząć się od bólu skóry, pryszcza lub wrzenia, zanim stanie się poważne, potencjalnie szkodliwe, a czasami śmiertelne.

Szybkie fakty na temat MRSA

Oto kilka kluczowych faktów na temat MRSA. Więcej szczegółów i dodatkowe informacje znajdują się w głównym artykule.

  • MRSA jest formą infekcji bakteryjnej, która jest oporna na liczne antybiotyki.
  • „” odnosi się do bakterii, która zwykle znajduje się wewnątrz nosa i ludzkiej skóry.
  • Około jeden na trzech ludzi nosi gronkowiec w nosie, zwykle bez żadnej choroby. Dwie na 100 osób noszą MRSA.
  • Większość inwazyjnych zakażeń MRSA jest zawierana z ustawieniami opieki zdrowotnej.
  • Zabójcze mydła i maści stosowane w oddziałach intensywnej terapii okazały się znacznie zmniejszać przypadki MRSA.

MRSA: Znaczenie i definicja

„Metycylina” jest antybiotykiem związanym z penicyliną; kiedyś był skuteczny przeciwko (staph), rodzaj bakterii. Od tego czasu bakterie Staph rozwinęły odporność na antybiotyki związane z penicyliną, w tym metycylinę – te oporne bakterie są nazywane opornym na metycylinę gronkowcem złocistym lub MRSA.

Bakterie MRSA

W Stanach Zjednoczonych bakterie staph są jedną z najczęstszych przyczyn infekcji skóry, w tym:

  • wrze
  • pryszcze
  • liszajec
  • ropnie
  • infekcje ran

Bakterie Staph mogą wywoływać infekcje, a wynikające z nich stany mogą obejmować od łagodnych po zagrażające życiu. Warunki te obejmują:

  • posocznica (zatrucie krwi)
  • zapalenie płuc (zakażenie płuc)
  • zapalenie szpiku (infekcja kości)
  • zapalenie wsierdzia (zakażenie zastawki serca)
  • zakażenie dróg moczowych (np. infekcja pęcherza moczowego)
  • septyczne zapalenie kaletki (małe worki wypełnione płynem pod skórą)

Około 94360 inwazyjnych zakażeń MRSA jest diagnozowanych corocznie w USA, przy 18.650 towarzyszących zgonom. Zakażenia MRSA są zazwyczaj klasyfikowane jako związane z opieką zdrowotną lub społecznościowe; około 86 procent wszystkich inwazyjnych zakażeń MRSA ma związek z opieką zdrowotną.

Leczenie MRSA

Jeśli MRSA zostanie zdiagnozowana, leczenie będzie się różnić w zależności od następujących czynników:

  • rodzaj infekcji
  • lokalizacja infekcji
  • nasilenie objawów
  • antybiotyki, na które reaguje szczep MRSA

Zarządzanie zakażeń MRSA może obejmować:

  • ropie drenaż ze zmian
  • badanie kultury i wrażliwości odsączonego materiału
  • dbanie o rany i higiena
  • terapia antybakteryjna (w przypadkach możliwego zapalenia tkanki łącznej bez ropnia)

Opcje leczenia infekcji skóry i tkanek miękkich MRSA mogą obejmować:

  • klindamycyna
  • leki tetracyklinowe – doksycyklina i minocyklina
  • trimetoprim i sulfametoksazol
  • rifampin
  • linezolid

Przyczyny MRSA

Ostatecznie MRSA jest powodowana przez szczepy bakterii, które uzyskały oporność na określone antybiotyki.

MRSA jest zaraźliwa

MRSA może rozprzestrzeniać się z osoby na osobę (kontakt skórny ze skórą) oraz z osoby z obiektu na osobę, gdy osoba ma aktywną MRSA lub jest skolonizowana przez bakterie.

Kontakt ze skórą osoby niosącej MRSA nie jest konieczny do rozprzestrzeniania się infekcji. Bakterie MRSA są również zdolne do przetrwania przez długie okresy na powierzchniach i obiektach, w tym klamkach drzwi, podłogach, zlewach, kranach, sprzęcie czyszczącym i tkaninie.

Trwałość powierzchni MRSA

Szpital

W jednym z badań nad przeżywalnością opornej gronkowca na wspólnych powierzchniach szpitalnych analizowano przeżywalność staph na pięciu materiałach powszechnie występujących w szpitalu:

  • 100 procent gładkiej bawełny (odzież)
  • 100% bawełny frotte (ręczniki i ściereczki do prania)
  • 60 procent bawełny, 40 procent mieszanki poliestru (kombinezony, fartuchy i odzież)
  • 100 procent poliestru (zasłony, zasłony i odzież)
  • 100-procentowe tworzywo polipropylenowe (fartuchy rozpryskowe)

Próbki tkaniny wstrzykiwano 10 000-100 000 jednostek tworzących kolonie (CFU) mikroorganizmów i obserwowano codziennie. Odkryli, że przetrwały na materiałach przez następującą liczbę dni:

  • bawełna – 4-21 dni
  • frotte – 2-14 dni
  • mieszanka poliestru – 1-3 dni
  • poliester – 1-40 dni
  • polipropylen – 40 – większy niż 51

Wyniki te wskazują na potrzebę dokładnej kontroli kontaktu i drobiazgowych procedur dezynfekcji, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się bakterii.

MRSA związana z opieką zdrowotną

MRSA często powoduje choroby u osób z zaburzonym układem immunologicznym, którzy wchodzą w interakcje lub przebywają w szpitalach i placówkach opieki zdrowotnej.

Jest to określane jako MRSA związane z opieką zdrowotną (lub MRSA nabytą w szpitalu) i często występuje z jednego z następujących powodów:

  • Przerwanie bariery skórnej – takie jak rana chirurgiczna, oparzenie, cewnik lub linia dożylna, która umożliwia bakteriom przedostanie się do organizmu.
  • Starszy wiek – choroby współistniejące lub wiele złożonych problemów zdrowotnych i osłabiony układ odpornościowy ze względu na konkretny stan zdrowia lub stosowanie leków obniżających odporność.
  • Duża liczba osób – prosty fakt, że szpitale i placówki służby zdrowia są odwiedzane przez wiele różnych osób, zapewnia środowisko dla łatwego rozprzestrzeniania się bakterii.

Osoby z osłabionym układem odpornościowym mogą obejmować:

  • pacjenci w szpitalu przez długi czas
  • pacjenci poddawani dializie nerek
  • pacjenci otrzymujący leczenie raka lub specyficzne leki wpływające na funkcje immunologiczne
  • ci, którzy wstrzykują narkotyki
  • osoby, które przeszły operację w ciągu roku od powrotu do szpitala

Zgodnie z badaniem Centers for Disease Control and Prevention (CDC) inwazyjne infekcje MRSA związane z opieką zdrowotną spadły w latach 2005-2011 o 54 procent, z 30 800 mniejszą liczbą ciężkich zakażeń MRSA i 9 000 mniejszą liczbą zgonów.

Podobne badanie przeprowadzone przez National Healthcare Safety Network (NHSN) wykazało, że liczba zakażeń MRSA krwiopochodnych związanych z opieką zdrowotną spadła prawie o 50 procent w latach 1997-2007.

Średni wiek osoby z MRSA związanej z opieką zdrowotną wyniósł 68 lat.

Kto jest zagrożony MRSA

Osoby najbardziej narażone na rozwój MRSA związanych z opieką zdrowotną w szpitalu to te, które mają:

  • osłabiony układ odpornościowy
  • otwarte rany
  • cewnik lub kroplówka dożylna włożona
  • oparzenia lub skaleczenia na powierzchni skóry
  • ciężkie choroby skóry
  • Miałem operację
  • częste antybiotyki w ramach leczenia

MRSA związany z społecznością

Rugby scrum

MRSA związany z społecznością jest objęty umową poza szpitalem; jest mniej powszechny niż MRSA związany z opieką zdrowotną. Do czynników, które powodują zwiększone ryzyko rozwoju MRSA związanego z społecznością należą:

  • życie w środowisku z wieloma ludźmi; bazy wojskowe, więzienie, mieszkania na terenie kampusu
  • regularne interakcje od skóry do skóry, na przykład w przypadku sportów kontaktowych lub kolizyjnych, takich jak rugby, hokej na lodzie, piłka nożna i koszykówka
  • skaleczenia lub otarcia skóry lub regularne wstrzykiwanie narkotyków
  • zanieczyszczone powierzchnie
  • urządzenia niehigieniczne lub brak higieny osobistej
  • poprzednie stosowanie antybiotyków

CDC informuje, że 14 procent osób z zakażeniami MRSA zakontraktowało je poza placówką służby zdrowia.

Średni wiek osoby z MRSA związanej z lokalną społecznością wynosił 23 lata.

Te 5 C można wykorzystać do zapamiętania, które czynniki ułatwiają przenoszenie MRSA:

  • gromadzenie się
  • kontakt (skóra ze skórą)
  • skompromitowana skóra (otwarte rany)
  • zanieczyszczone (przedmioty i powierzchnie)
  • czystość (brak)

Objawy zakażenia MRSA

Objawy MRSA zależą od obszaru zakażenia. Chociaż wiele osób nosi bakterie MRSA w błonie śluzowej (na przykład błona na wewnętrznej stronie nosa), mogą one nigdy nie wykazywać żadnych objawów aktywnej infekcji.

Zakażenia skóry gronkowcem, w tym MRSA, pojawiają się jako bolesny lub obolały obszar skóry, który można pomylić z ukąszeniem owadów. Zarażony obszar może być:

  • czerwony
  • stan zapalny
  • bolesny
  • gorący w dotyku
  • pełen ropy lub innej cieczy
  • towarzyszy gorączka

Objawy poważnego zakażenia MRSA we krwi lub tkankach głębokich obejmują:

  • gorączka 100.4 ° F lub wyższa
  • dreszcze
  • złe samopoczucie
  • zawroty głowy
  • zamieszanie
  • bóle mięśni
  • obrzęk i tkliwość w dotkniętej części ciała
  • bóle w klatce piersiowej
  • kaszel
  • duszność (duszność)
  • bół głowy
  • wysypka
  • rany, które się nie goją

MRSA: Wskazówki dotyczące zapobiegania

Wskazówki dotyczące zapobiegania MRSA zależą od tego, czy jest to związane z opieką zdrowotną, czy społecznością:

Zapobieganie zakażeniom MRSA związanym z opieką zdrowotną

Mycie rąk

Lekarze, pielęgniarki i inne podmioty świadczące opiekę zdrowotną stosują następujące środki w celu zapobiegania infekcjom MRSA:

  • Czystość rąk – używanie mydła i wody lub rąk na bazie alkoholu pomiędzy pacjentami.
  • Szpitale i wyposażenie – zapewniające dokładne czyszczenie.
  • Utrzymywanie pacjentów z MRSA oddzielnie od innych pacjentów – w jednym pokoju lub dzielone z inną osobą, która ma MRSA.
  • Odzież dla służby zdrowia – zakładanie rękawiczek i szycie na ubraniu podczas opieki nad pacjentami z MRSA.
  • Odzież dla odwiedzających – w rękawiczkach i fartuchach.
  • Utylizacja i czystość – odwiedzający i operatorzy szpitali zdejmują i pozbywają się fartuchów i rękawiczek po wyjściu z pokoju pacjenta i dokładnym umyciu rąk.
  • Dostęp do obszarów wspólnych – pacjenci z MRSA zostaną poproszeni o ograniczenie ruchu wokół szpitala, unikanie sklepów z pamiątkami lub stołówek i pozostanie w ich pokojach.
  • Wymaz z MRSA – aby sprawdzić, czy niektórzy pacjenci spoza MRSA mają MRSA na skórze.

Zapobieganie infekcjom MRSA związanym ze społecznością

Poniższe działania mogą zmniejszyć ryzyko związane ze społecznością MRSA poza szpitalami:

  • regularne mycie rąk
  • utrzymywanie krótkich paznokci
  • unikanie dzielenia się produktami takimi jak mydła, płyny, kremy i kosmetyki z innymi
  • unikając dzielenia się nie umytymi ręcznikami
  • unikanie dzielenia się osobistymi przedmiotami, takimi jak maszynki do golenia, pilniki do paznokci, szczoteczki do zębów, grzebienie lub szczotki do włosów

Testy i diagnoza MRSA

Zdrowe osoby są czasami badane w celu stwierdzenia, czy mają MRSA na skórze przed przyjęciem do szpitala. Test polega na pobraniu wewnętrznej części nozdrzy lub skóry pacjenta.

Jeśli dana osoba zostanie skolonizowana przez MRSA, możliwe jest usunięcie (odbarwienie) bakterii za pomocą:

  • antybakteryjne środki do mycia ciała lub proszek do skóry (kąpiele chlorheksydyny)
  • krem do nosa (mupirocynę donosową)
  • szampon antybakteryjny do skóry głowy (procedura kąpieli mydła chlorheksydyny / kąpieli)

Mydła i maści zabijające zarazki stosowane w oddziałach intensywnej opieki medycznej (ICU) zmniejszają liczbę przypadków MRSA o 40 procent.

Like this post? Please share to your friends: