Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Azotemia: Objawy, rodzaje i leczenie

Azotemia jest gromadzeniem się produktów przemiany azotu we krwi.

Jest to zwykle wynikiem problemów w nerkach, które uniemożliwiają prawidłowe filtrowanie krwi.

Co to jest azotemia?

schemat przekroju nerek

Nerki i układ nerkowy zwykle filtrują odpady z krwi. Robią również mocz, aby pomóc wyeliminować te odpady wraz z dodatkową wodą z organizmu.

Jeśli nerki są uszkodzone lub nie działają prawidłowo, nie są w stanie usunąć produktów przemiany materii z krwi.

Istnieją trzy rodzaje azotemii:

  • Azotemia przednerkowa: azotemia przednerkowa występuje, gdy coś, co wpływa na krążenie krwi, wpływa na funkcjonowanie nerek. Kiedy ciśnienie krwi w nerce jest niskie, nerka nie jest w stanie właściwie odfiltrować odpadów lub moczu.
  • Azotemia wewnątrznerkowa: wewnątrzmaciczna azotemia, znana również jako ostra niewydolność nerek (ARF) lub ostra niewydolność nerek (AKI), przypisuje się problemom z samą nerką.
  • Azotemia poobrzodowa: Azotemia poobrzodowa występuje wtedy, gdy po usunięciu moczu z nerki dochodzi do zablokowania układu moczowego.

Objawy

Niektórzy ludzie z azotemią nie odczuwają żadnych objawów. Inne mogą mieć objawy odwodnienia, które mogą obejmować:

suchość w ustach

  • zmniejszony mocz
  • szybki impuls
  • suchość w ustach
  • zmęczenie
  • blada skóra
  • obrzęk
  • zamieszanie

Przyczyny

Przyczyna azotemii zależy od typu.

Azotemia przednerkowa

Azotemia przednerkowa występuje najczęściej u osób przebywających w szpitalu w innym stanie. Każdy stan, który powoduje zmniejszenie przepływu krwi do nerki, może powodować ten stan.

Warunki mogą obejmować:

  • oparzenia
  • odwodnienie
  • krwotok
  • długotrwałe wymioty lub biegunka
  • wystawienie na działanie ciepła
  • niewydolność serca
  • zaszokować
  • zablokowanie tętnicy, która dostarcza nerkę z krwią

Azotemia wewnątrznerkowa

Istnieje wiele różnych przyczyn azotemii wewnątrznerkowej. Zawierają:

  • Leki i leki: Nefrotoksyny mogą uszkadzać nerki. Typowe nefrotoksyny obejmują kokainę, cyklosporynę, niektóre antybiotyki, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) i niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ).
  • Infekcja: Infekcje nerek mogą uszkodzić kanaliki w nerkach, które filtrują krew.
  • Choroba naczyniowa: Uszkodzenie małych naczyń krwionośnych w nerce może spowodować zablokowanie i uszkodzenie tkanek. Zakrzepy krwi w nerkach lub zwężenie tętnic są najczęstszymi naczyniowymi przyczynami azotemii wewnątrznerkowej.

Azotemia pooperacyjna

Azotemia poporodowa występuje wtedy, gdy w rurach, które opuszczają nerkę, występuje zablokowanie. Typowe przyczyny tych blokad to:

  • guz
  • Cewnik moczowy
  • kryształy moczu
  • Powiększona prostata

Dodatkowe czynniki ryzyka

Istnieje kilka czynników ryzyka dla rozwoju azotemii, w tym:

  • cukrzyca
  • niewydolność nerek
  • niewydolność serca
  • zaawansowany wiek
  • zażywanie leku nefrotoksycznego

Diagnoza

krew w probówce w laboratorium

Przed wykonaniem jakiegokolwiek testu diagnostycznego lekarz przeprowadzi dokładną historię choroby, w tym najnowsze leki, infekcje i inne objawy. Następnie lekarz przeprowadzi badanie lekarskie w celu wykrycia potencjalnych przyczyn lub problemów zdrowotnych.

Diagnozowanie azotemii odbywa się zwykle za pomocą prostego testu krwi lub moczu. Lekarz przetestuje krew pod kątem markerów czynności nerek, w tym kreatyniny we krwi i azotu mocznikowego we krwi (BUN).

Są to obie substancje, które nerki odfiltrowuje. Jeśli we krwi występuje wysoki poziom jednej lub obu tych substancji, oznacza to, że nerki nie działają dobrze.

Testy moczu pod względem osmolalności, ciężaru właściwego, sodu i kreatyniny mogą również dostarczyć informacji o tym, jak uwodniona jest dana osoba, co jest kolejnym wskaźnikiem czynności nerek.

Czasami lekarz zleci badanie ultrasonograficzne lub dodatkowe, w zależności od wyników badania fizykalnego i wykonanych już badań krwi lub moczu.

Leczenie

Wiele czynników wpływa na ustalenie planu leczenia osoby z azotemią.

Jeśli lekarz zidentyfikował przyczynę, ważne jest, aby rozwiązać ten problem w pierwszej kolejności. Na przykład:

  • Ktoś z azotemią po nadnerwie spowodowaną nowotworem musi mieć usunięty guz i otrzymać leczenie funkcji nerek.
  • Ktoś, kto zażywa lek nefrotoksyczny, może potrzebować przejścia na alternatywny lek, który nie wpływa na nerki.
  • Może być wymagana operacja w celu złagodzenia przeszkody, która powoduje, że mocz ponownie znajduje się w układzie nerek.

Osoby z azotemią wewnątrznerkową są również bardziej narażone na rozwój zaburzeń elektrolitowych lub płynów. Leczenie może obejmować przyjmowanie leków doustnych lub dożylnych (IV).

W większości przypadków oznacza to, że hospitalizacja jest konieczna do czasu, gdy czynność nerek i zaburzenia równowagi elektrolitowej zostaną skorygowane i ustabilizowane. Płyny dożylne można również stosować w celu zwiększenia objętości krwi.

Leki są często stosowane w celu usprawnienia pompy serca lub podniesienia ciśnienia krwi. Ten przebieg leczenia pomaga poprawić przepływ krwi i ciśnienie przez nerki.

W niektórych przypadkach osoba z azotemią wewnątrznerkową może potrzebować dializy nerek. Dializa to procedura, w której krew jest pobierana z organizmu przez linię dożylną (IV), filtrowana w maszynie do dializy, a następnie ponownie umieszczana w ciele przez drugą linię.

Dializa nerek musi być wykonywana 3 do 4 razy w tygodniu i wymaga kilku godzin na każdą sesję.

Oprócz leczenia przyczyny ważne jest, aby lekarze starali się zapobiegać niewydolności nerek, gdy tylko było to możliwe.

Osoba, która ma czynniki ryzyka dla azotemii, nie powinna być przepisywana lekiem nefrotoksycznym i powinna unikać testów diagnostycznych, które wymagają użycia barwnika kontrastowego.

Perspektywy

Azotemia poobodowa jest łatwa w leczeniu i może nawet odwrócić się po zidentyfikowaniu i rozwiązaniu przyczyny.

Azotemia przednerkowa może również zostać odwrócona, jeśli przyczyna zostanie zidentyfikowana i potraktowana bardzo wcześnie w procesie chorobowym. W przeciwnym razie może dojść do poważnego uszkodzenia nerek.

Azotemia wewnątrznerkowa jest poważnym stanem, który może być śmiertelny, jeśli nie jest leczony. Perspektywa zależy od kilku czynników, w tym od ciężkości szkód i przyczyn leżących u podstaw.

Na przykład zdrowa osoba z ARF może mieć lepszą perspektywę niż hospitalizowany pacjent z wieloma problemami medycznymi.

Ważne jest, aby każdy, kto ma czynniki ryzyka lub objawy azotemii, był pod opieką lekarza. Przestrzeganie zaleconego planu leczenia jest niezbędne, aby zapobiec ciężkiemu uszkodzeniu nerek lub utracie życia.

Like this post? Please share to your friends: