Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

ADHD prawdopodobnie nie będzie zaburzać działania dopaminy

Nowe badanie przeprowadzone przez University of Cambridge w Wielkiej Brytanii poddaje w wątpliwość szeroko rozpowszechnione stwierdzenie, że zaburzenie czynności dopaminy – substancji chemicznej kontrolującej nagość mózgu i przyjemności – jest główną przyczyną ADHD, schorzenia charakteryzującego się nieumiejętnością, nadpobudliwością i impulsywnością.

W artykule opublikowanym w najnowszym numerze czasopisma, naukowców z Medical Rady theUniversity Badawczego (MRC) / Wellcome Trust Behavioral and Clinical NeuroscienceInstitute (BCNI), sugerują natomiast, że główną przyczyną nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) można znaleźć w strukturalne różnice w szarej materii mózgu.

Mają nadzieję, że ich odkrycia znacząco poprawią przyczynę ADHD i pomogą ulepszyć przyszłe leczenia.

Dopamina jest substancją chemiczną wytwarzaną naturalnie w mózgu, która jest ważna dla koncentracji lub podtrzymania uwagi, pamięci roboczej i motywacji. Pomaga przenosić sygnały między komórkami mózgowymi, przyłączając się do receptorów komórek dopaminowych – specjalnych punktów wejścia w błonach komórkowych, które mogą być otwarte tylko przez tę konkretną cząsteczkę.

Ritalin – lek zatwierdzony do leczenia ADHD – działa poprzez podniesienie poziomu dopaminy, powodując więcej wiązania się z komórkami, a tym samym zwiększenie komunikacji między nimi.

W przełomowym badaniu naukowcy wykorzystali kombinację pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) i rezonansu magnetycznego (MRI) do mierzenia istoty szarej i receptorów dopaminy i określili, w jaki sposób metylofenidat (Ritalin) wpływał na dopaminę u pacjentów z ADHD i zdrowych ludzi bez tej choroby .

Obie grupy uczestników otrzymały dawkę ritalyny lub placebo. Badanie było podwójnie zaślepione, co oznacza, że ​​ani uczestnicy, ani klinicyści, którzy podawali środki lecznicze, nie wiedzieli, czy stosowali Ritalin, czy placebo.

Przed i po podaniu podanej dawki uczestnicy wypełniali zadania, które testowały ich zdolność koncentracji i uwagi przez pewien okres czasu.

ADHD lub nie, Ritalin poprawia uwagę

Zespół odkrył, że zarówno pacjenci z ADHD, jak i kontrole, którym podawano Ritalin wykazały podobny wzrost dopaminy w mózgu. Wykazali również równoważny poziom poprawy w zadaniach związanych z koncentracją i uwagą.

Naukowcy odkryli również, że chociaż uczestnicy z ADHD jako grupa miała significantlyless istoty szarej w mózgu, a wykonywane znacznie gorzej w testach uwagi niż w healthycontrols, mieli podobny poziom receptorów dopaminowych w obszarze mózgu zwany thestriatum i Ritalin zwiększoną dopaminę w tym obszarze w tym samym stopniu.

Te ważne odkrycia wskazują na brak podstawowej dysfunkcji w dopaminie.

Naukowcy byli zainteresowani, aby zobaczyć, że Ritalin również zwiększa trwałość insomalnych zdrowych kontroli, co sugeruje, że ogólna zdolność leku do zwiększania wydajności uwagi w obu ADHD i uczestników kontroli była związana ze wzrostem dopaminy spowodowanej w prążkowiu.

Kierownik badania prof. Barbara Sahakian mówi, że wyniki są ważne, ponieważ pokazują, że Ritalin poprawia koncentrację i koncentrację niezależnie od tego, czy ludzie mają ADHD, czy nie:

„Te nowe odkrycia pokazują, że słabym wykonawcom, w tym zdrowym ochotnikom, pomagało leczenie, a poprawa ta była związana ze wzrostem dopaminy w mózgu.”

Współautor, profesor Trevor Robbins, dyrektor BCNI, mówi:

„Wyniki te podważają przyjęte wcześniej przekonanie, że poważne nieprawidłowości w funkcjonowaniu dopaminy są główną przyczyną ADHD u dorosłych pacjentów, podczas gdy wyniki pokazują, że Ritalin ma działanie” terapeutyczne „w celu poprawy wydajności, nie wydaje się być związany z zaburzeniami fundamentalnymi w układ dopaminowy w ADHD. „

Badanie zostało sfinansowane przez MRC.

Według badań opublikowanych w 2011 roku, odpowiedź ADHD na lek dziecięcy zależy od określonych genów dopaminy.

Like this post? Please share to your friends: