Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Wszystko, co musisz wiedzieć o zgięciu podeszwowym

Zgięcie podeszwowe opisuje rozciągnięcie kostki tak, że stopa jest skierowana w dół i od nogi.

W pozycji stojącej oznaczałoby to skierowanie stopy w kierunku podłogi.

Zgięcie podeszwowe ma normalny zakres ruchu od około 20 do 50 stopni od pozycji spoczynkowej.

W tym artykule badamy czynności, w których może wystąpić zgięcie podeszwowe, mięśnie znajdujące się za nim oraz to, co dzieje się, gdy do tych mięśni doznają urazy.

Funkcja zgięcia podeszwowego

Kobiety odprowadzenie na tiptoes na drewnianym promieniu.

Wiele codziennych czynności obejmuje zgięcie podeszwowe. Typowym przykładem jest naciskanie stopy na pedał gazu w samochodzie.

Stanie na czubkach palców, aby osiągnąć wysoką półkę, to także zgięcie podeszwowe. Tancerze baletowi, którzy tańczą na czubkach palców () mają ekstremalny zakres ruchu w zgięciu podeszwowym.

Są to bardziej zauważalne formy zgięcia podeszwowego, ale zgięcie podeszwowe następuje z każdym krokiem, jaki człowiek przyjmuje.

Codzienne czynności wymagające zgięcia podeszwowego obejmują:

  • pieszy
  • bieganie
  • pływanie
  • jazda na rowerze
  • taniec
  • skoki

Prawie każdy sport będzie wymagał użycia zgięcia podeszwowego. W rezultacie sportowcy są często zachęcani do dbania o kostki i otaczające mięśnie w jak największym stopniu.

Co kontroluje zgięcie podeszwowe?

Zgięcie podeszwowe wydaje się prostym działaniem, ale wymaga całej grupy mięśni i ścięgien w stopie i nodze.

Większość mięśni koncentruje się na kości piszczelowej i kości strzałkowej, która jest cieńszą kością podtrzymującą piszczel. Mięśnie przywiązują się również do kostki i różnych kości w stopie.

Gastrocnemius

Mięsień brzuchaty jest mięśniem, który tworzy połowę tego, co zwykle nazywa się mięśniami łydki. Zaczyna się od tylnej części kolana i przywiązuje do ścięgna Achillesa na pięcie.

Mięsień brzuchaty jest jednym z mięśni, który wykonuje większość pracy przy zgięciu podeszwowym.

Soleus

Jest to szeroki i silny mięsień, który również zaczyna się za kolanem i biegnie pod brzuchatym łydkiem. Łączy się w brzuchocień, tworząc ścięgno Achillesa na pięcie.

Mięsień podeszwy jest odpowiedzialny za odpychanie od ziemi. Jest to niezwykle ważne dla każdego ruchu obejmującego zgięcie podeszwowe.

Plantaris

Mięsień plantarisa zaczyna się za kolanem, tuż nad mięśnia brzuchatego łydki. Ścięgno podeszwowe przebiega poniżej mięśni prostaty i mięśnia brzuchatego łydki, aby połączyć się bezpośrednio z piętą.

Ten mięsień współpracuje ze ścięgnem Achillesa, aby wygiąć stawy skokowe i kolanowe, umożliwiając osobie stanięcie na palcach lub skierowanie stopy w zgięciu podeszwowym.

Flexor hallucis longus

To jeden z trzech głębokich mięśni nóg. Zaczyna się wzdłuż grzbietu kikuta i przechodzi przez kostkę, biegnąc wzdłuż podeszwy stopy, aby przywiązać się do dużego palca.

Flexis hallucis longus pomaga wygięcie podeszwowe kostki i odgrywa dużą rolę w zwijaniu palców u nóg. Jest to bardzo ważne dla chodzenia i balansowania, szczególnie na palcach.

Flexor digitorum longus

To kolejny głęboki mięsień w nodze. Dłuto kopcera longus zaczyna się na grzbiecie piszczeli w pobliżu mięśnia płaszczkowatego. Włókna mięśniowe kończą się ścięgnem, który przechodzi przez kostkę i biegnie wzdłuż dna stopy.

Czołówka kopcera longus przywiązuje się do każdego palca oprócz dużego palca. To właśnie ten mięsień zapewnia siłę do wygięcia palców. Pomaga wspierać łuk stopy i służy do zgięcia podeszwowego.

Tibialis posterior

Piszczelowy tylny jest trzecim głębokim mięśniem w nodze. Jest to najbardziej centralny mięsień nóg i jest niezbędny, aby utrzymać stabilną nogę.

Jest przyczepiony do błony międzykostnej (która oddziela wszystkie kości) w nogę i jest połączony z kością piszczelową i strzałkową. Ścięgno piszczeli tylnej rozszerza się, aby przywiązać do kości śródstopia, które są pięcioma długimi kośćmi w górnej części stopy. Piszczelowy tylny jest również przyczepiony do innych kości stopy – przyśrodkowej klinowej, środkowej i bocznej kości klinowej oraz kości trzeszczkowej.

Peroneus longus

Peroneus brevis.

Mięsień długodzioba zaczyna się w górnej części strzałkowej. Spływa ona z większości kości strzałkowej i przywiązuje się do przyśrodkowej kości klinowej i pierwszej kości śródstopia, które są kościami poniżej dużego „kłykcia” dużego palca.

Piszczelowe tylne i długie kości udowe współpracują ze sobą w środkowej stopie, tworząc podparcie dla obciążających łuków stopy. Te dwie mięśnie pomagają utrzymać kostkę stabilnie podczas stania lub unoszenia się na palcach.

Peroneus brevis

Peroneus brevis leży tuż pod peroneus longus. Zaczyna się w trzonie kikuta, a ścięgno rozciąga się do stopy, gdzie przywiązuje się do śródstopia małego palca. Peroneus longus i peroneus brevis pomagają utrzymać stabilność stopy.

Wszystkie te mięśnie i ścięgna współdziałają w zgięciu podeszwowym, aby pomóc utrzymać równowagę i stabilność ciała. Gdy występuje problem z choćby jednym z tych mięśni lub ścięgien, cały system jest osłabiony, powodując obrażenia i zmniejszając zakres ruchu.

Urazy

Uszkodzenie któregokolwiek z mięśni podtrzymujących zgięcie podeszwowe ograniczy zakres ruchu stopy. Urazy stawu skokowego są jednym z najczęstszych sposobów, aby poważnie ograniczyć zgięcie podeszwowe.

Kostka jest bardzo złożonym stawem. Jest zdolny do szerokiego zakresu ruchów, aby ustabilizować ciało w najtrudniejszych sytuacjach, takich jak wędrówki lub skoki na nierównych powierzchniach. Czyni to, jednocześnie chroniąc kluczowe więzadła, tętnice i nerwy.

Gdy kostka zostaje uszkodzona, zapalenie pomaga uniknąć dodatkowych obrażeń poprzez zmniejszenie zakresu ruchu stopy. Może to drastycznie zmniejszyć zgięcie podeszwowe, czasami w stopniu, w którym osoba nie może poruszać stopą.

Urazy stawu skokowego mogą mieć różną skalę, od lekkich skręceń do poważnych złamań.Ciężkość urazu będzie determinować leczenie.

Leczenie

Kobieta trzyma lodowy kompres na jej kostce.

Leczenie urazów zależy od rodzaju obrażeń, które poniósł osoba. Łagodne skręcenie kostki nie wymaga odlewów ani szyn. Zamiast tego można je leczyć spoczynkiem, lodem, kompresją i elewacją, znaną jako metoda RICE.

Poważniejsze zwichnięcia, urazy ścięgien i niektóre złamania będą wymagały usztywnienia lub odlewania w celu utrzymania kostki w prawidłowej pozycji. W tym czasie osoba nie będzie mogła obciążyć stopy ani kostki.

Jeśli kostka nie jest stabilna w miejscu złamania, zwykle wymagana jest operacja. Może to oznaczać umieszczenie płytki lub śrub w kościach kostki, aby utrzymać ją w pozycji podczas leczenia. Zazwyczaj leczenie trwa minimum 6 tygodni.

Wszystkie formy urazów stawu skokowego, nogi lub stopy, które wpływają na zgięcie podeszwowe, obejmują fizykoterapię i ćwiczenia fizyczne, aby wzmocnić mięśnie i ścięgna i chronić je przed przyszłymi obrażeniami. Niewykonanie tych ćwiczeń naraża ludzi na ryzyko dalszych obrażeń w przyszłości.

Zapobieganie urazom

Zapobieganie urazom mięśni i stawów, które kontrolują zgięcie podeszwowe rozpoczyna się od regularnej pracy ruchowej i wytrzymałościowej. Istnieje wiele ćwiczeń, które można wykonać, aby wzmocnić mięśnie i ścięgna, które są wykorzystywane w zgięciu podeszwowym i pomagają chronić kostkę.

Proste ćwiczenia, takie jak podnoszenie palców, mogą budować siłę. Ćwiczenia o niskim wpływie, takie jak pływanie i jazda na rowerze, mogą również promować elastyczność i siłę w nogach, stopach i kostkach.

Poprawne podejście może również pomóc w zapobieganiu zranieniom. Nieprawidłowe wzory chodzenia mogą przyczyniać się do obrażeń w czasie. Może to obejmować chodzenie na wysokich obcasach lub źle dopasowane buty.

Podejmowanie świadomych kroków może pomóc, jeśli dana osoba ma tendencję do nadmiernego korygowania lub błędnego kroku. Może również pomóc chodzić boso przez co najmniej 30 minut każdego dnia, aby stopy mogły chodzić w naturalnej pozycji.

Spotkanie z podiatrem lub chirurgiem ortopedą może pomóc każdemu z regularnymi obrażeniami lub ograniczonym zgięciem podeszwowym, aby znaleźć rozwiązanie. Może to pomóc lekarzowi zrozumieć chodzenie osoby i zdecydować, czy skorzystają z poszczególnych butów lub konkretnych ćwiczeń.

Like this post? Please share to your friends: