Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Wodobrzusze: przyczyny, objawy i leczenie

Wodobrzusze to nagromadzenie płynu w jamie brzusznej.

To nagromadzenie się płynu powoduje obrzęk, który zwykle rozwija się przez kilka tygodni, chociaż może się również zdarzyć w ciągu zaledwie kilku dni.

Wodobrzusze są bardzo niewygodne i wywołują mdłości, zmęczenie, duszność i uczucie pełności.

Choroba wątroby jest najczęstszą przyczyną puchliny brzusznej. Inne przyczyny zazwyczaj obejmują raka i niewydolność serca.

W tym artykule przyjrzymy się przyczynom puchliny brzusznej, a także objawów i możliwości leczenia.

Szybkie fakty dotyczące puchliny brzusznej

  • Wodobrzusze są objawem innej podstawowej przyczyny.
  • Obrzęk brzucha i związany z tym wzrost masy ciała są typowymi objawami wodobrzusza.
  • Prognozy i prognozy dotyczące puchliny brzusznej zależą od stanu wyjściowego.
  • Ocena postępów puchliny brzusznej może być dokonywana poprzez regularne mierzenie obwodu brzucha i monitorowanie masy ciała.

Co to jest wodobrzuszenie?

Wodobrzusze występują, gdy płyn gromadzi się w jamie brzusznej. To nagromadzenie zachodzi między dwiema warstwami błony, które razem tworzą otrzewną, gładką torebkę, która zawiera narządy ciała. Zwykle w jamie otrzewnej znajduje się niewielka ilość płynu.

Przyczyny

Wodobrzusza ból brzucha

Wiele chorób podstawowych może być odpowiedzialnych za powodowanie wodobrzusza, w tym gruźlicy, choroby nerek, zapalenia trzustki i niedoczynności tarczycy. Jednak główne przyczyny wodobrzusza to niewydolność serca, marskość i rak.

Wodobrzusze mogą rozwinąć się, jeśli rak ma wpływ na:

  • otrzewna
  • wątroba
  • system limfatyczny
  • Jajników
  • pierś
  • jelito
  • żołądek
  • trzustka
  • płuco
  • łono

Jakie są objawy wodobrzusza?

Wodobrzusze są często bolesne i zwykle powodują odczuwanie:

  • mdlący
  • mniej głodny niż zwykle
  • zmęczony
  • zdyszany
  • nietrzymanie moczu i zaparcia

Retencja płynów powoduje ucisk na inne narządy wewnętrzne, co często powoduje u osoby odczuwającej dyskomfort. Wodobrzusze mogą również powodować wzdęcia, bóle brzucha i pleców i prowadzić do osoby mającej trudności z siedzeniem i poruszaniem się.

Leczenie i zarządzanie

Wątroba wątroby

Jeśli marskość spowodowała wodobrzusze, dana osoba może czerpać korzyści z redukcji soli i przyjmowania tabletek z wodą (diuretyki).

Tabletki z wodą powodują częstsze oddawanie moczu i mogą zapobiegać dalszemu zatrzymywaniu płynów.

Chociaż jest to skuteczne podejście w wielu sytuacjach, niektóre typy wodobrzusza są oporne na diuretyki.

W ciężkich przypadkach najlepszą opcją może być przeszczep wątroby. Inne zabiegi obejmują:

Paracenteza

W przypadkach opornych lub jeśli występuje znaczna ilość nadmiaru płynu, paracentezy mogą być skuteczną techniką zarządzania. Paracenteza polega na tym, że lekarz wprowadza igłę do jamy brzusznej i odprowadza nadmiar płynu.

Celem paracentezy jest zmniejszenie ciśnienia w jamie brzusznej, więc osoba odczuwa mniejszy dyskomfort. W niektórych przypadkach brzuch człowieka może zawierać około 5 litrów płynu, ale w niektórych ekstremalnych przypadkach puchliny wodnistej lekarze opróżnili z jamy brzusznej ponad 10 litrów płynu.

Boczki

Gdy wodobrzusze jest spowodowane przez raka, lekarze mogą użyć zastawki (rurki), aby przenieść płyn z brzucha do krwioobiegu.

Lekarz wprowadza igłę do żyły w szyi i umieszcza bocznicę wzdłuż ściany klatki piersiowej. Przecięcie łączy jamę brzuszną z szyją, gdzie wchodzi do żyły. Płyn następnie przesuwa się wzdłuż rurki do krwioobiegu.

Chemoterapia

Chemioterapia może pomóc w zmniejszeniu lub kontrolowaniu raka. Może być podawany przez rurkę w jamie brzusznej, co może czasem zatrzymać gromadzenie się płynu. Niestety, nie ma wielu dowodów sugerujących, że to działa dobrze.

Diagnoza

Wodobrzusze żołądkowo-jelitowe

Podstawowe warunki, które powodują wodobrzusze, są często poważnymi chorobami związanymi ze zmniejszoną oczekiwaną długością życia.

Pierwszą metodą diagnostyczną jest zwykle badanie jamy brzusznej. Lekarz będzie patrzył na brzuch pacjenta podczas leżenia i wstawania. Kształt brzucha zwykle wskazuje, czy występuje nagromadzenie płynu.

Ocena postępów puchliny brzusznej może być dokonywana poprzez regularne mierzenie obwodu brzucha i monitorowanie masy ciała.

Pomiary te są pomocne, ponieważ wahania masy ciała spowodowane zmianami w płynie brzusznym są znacznie szybsze niż wahania masy ciała związane z tkanką tłuszczową.

Po potwierdzeniu gromadzenia się płynu mogą być potrzebne dalsze testy, aby określić przyczynę. Obejmują one:

  • Badania krwi: Zazwyczaj oceniają czynność wątroby i nerek. Jeśli zostanie potwierdzona marskość wątroby, konieczne będą dalsze badania w celu wyjaśnienia przyczyny i będą obejmować testy na przeciwciała przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub C.
  • Analiza próbki płynów: Próbka płynu w jamie brzusznej może wykazywać obecność komórek rakowych lub infekcję. Lekarze usuwają płyn z brzucha za pomocą strzykawki i przesyłają go do laboratorium w celu analizy.
  • USG jamy brzusznej: Jest to pomocne w rozpoznaniu podstawowych przyczyn puchliny brzusznej. Może pokazać, czy dana osoba ma raka, czy rak rozprzestrzenił się na wątrobę.

Jeśli badanie ultrasonograficzne nie ujawni przyczyny wodobrzusza, lekarze mogą zalecić skanowanie MRI (rezonans magnetyczny).

Promienie rentgenowskie są również doskonałymi narzędziami do obrazowania diagnostycznego. Potrafią potwierdzić nagromadzenie płynu w płucach, raka, który rozprzestrzenił się w płucach lub niewydolność serca.

Perspektywy

Prognozy i prognozy dotyczące puchliny brzusznej zależą od stanu wyjściowego. Objawy można opanować i zmniejszyć, ale to leczenie przyczyny wodobrzusza determinuje wynik.

Obecnie nie ma zadowalającego leczenia osób z marskością wątroby, a także postaci wodobrzusza odpornego na działanie diuretyków.

Paracenteza i boczniaki bez przeszczepu wątroby mogą poprawić jakość życia danej osoby, ale uważa się, że nie wpływa ona znacząco na długoterminową oczekiwaną długość życia.

Like this post? Please share to your friends: