Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Uzależnienie od żywności: co wiedzieć

Uzależnienie od jedzenia odnosi się do sytuacji, gdy potrzeba jedzenia staje się kompulsywna lub niekontrolowana. Takie kompulsywne zachowanie może być odpowiedzią na emocje, takie jak stres, smutek lub gniew.

Ciało ludzkie potrzebuje pokarmu do funkcjonowania, ale uzależnienie od jedzenia występuje wtedy, gdy dana osoba staje się zależna od pewnych rodzajów żywności. Pokarmy, które przyczyniają się do uzależnienia od jedzenia, są zazwyczaj niezdrowe, takie jak chipsy, cukierki lub biały chleb.

Czym jest uzależnienie od żywności?

osoba usuwająca ciasta z lodówki

Uzależnienie od jedzenia jest ściśle związane z zaburzeniami odżywiania, w tym z otyłością, bulimią i zaburzeniami objadania się. Jedna z teorii sugeruje, że jednostki mogą rozwinąć zależność chemiczną od określonej żywności w taki sam sposób, w jaki ludzie rozwijają uzależnienia od alkoholu lub papierosów.

Spożywanie żywności wyzwala substancje chemiczne w mózgu, takie jak dopamina, które działają jako nagrody i dają przyjemne doznania dla osoby. Te chemikalia mogą również działać jako uwolnienie od emocjonalnego stresu.

Jednak inne badania dowodzą, że nie ma wystarczających dowodów na to, że żywność ma takie same właściwości uzależniające jak alkohol czy papierosy. Badanie to stwierdza, że ​​pojęcie „uzależnienie od żywności” wprowadza w błąd, ponieważ sugeruje, że same składniki uzależniają.

Uzależnienie można podzielić na dwie kategorie: uzależnienie od substancji, takie jak narkotyki lub uzależnienie od zachowania, takie jak jedzenie.

Uzależnienie od jedzenia jest uzależnieniem od jedzenia.

Szacuje się, że około 35 procent dorosłych w Stanach Zjednoczonych jest otyłych. Jednak osoby otyłe stanowią zaledwie około jedną trzecią osób uzależnionych od żywności, mimo że uzależnienie od jedzenia jest czasami związane z przyrostem masy ciała.

Tak więc, chociaż uzależnienie od jedzenia może przyczyniać się do otyłości, nie jest to jedyny czynnik. W jednym z przeglądów stwierdzono, że do 10 procent osób z uzależnieniem od żywności ma niedowagę, zdrową wagę lub nadwagę, a nie otyłość.

Jakie pokarmy wiążą się z uzależnieniem od żywności?

Uważa się, że żywność bogata w cukier, tłuszcz lub skrobię jest silniej związana z uzależnieniem od żywności.

Skala uzależnień od żywności Yale, która jest kwestionariuszem zaprojektowanym w celu diagnozy uzależnienia od jedzenia, zidentyfikowała niektóre produkty, które wydawały się być bardziej problematyczne:

  • frytki
  • frytki
  • cukierek
  • czekolada
  • ciasteczka
  • chleb pszenny
  • makaron
  • lody

Objawy uzależnienia od żywności

Kobieta myśli o jedzeniu. zdrowe lub niezdrowe

Objawy uzależnienia od żywności mogą być fizyczne, emocjonalne i społeczne. Objawy te obejmują:

  • mając obsesyjne pragnienia jedzenia
  • zaabsorbowane pozyskiwaniem i spożywaniem żywności
  • ciągłe objadanie się lub kompulsywne jedzenie
  • ciągłe próby powstrzymania przejadania się, a następnie nawrotów
  • utrata kontroli nad tym, ile, jak często i gdzie ma miejsce jedzenie
  • negatywny wpływ na życie rodzinne, uspołecznienie i finanse
  • potrzeba jedzenia dla emocjonalnego uwolnienia
  • jeść samotnie, aby uniknąć uwagi
  • jedzenia do punktu fizycznego dyskomfortu lub bólu

Po spożyciu dużych ilości jedzenia osoba uzależniona od jedzenia może również odczuwać negatywne uczucia, takie jak:

  • wstyd
  • wina
  • niewygoda
  • zmniejszona samoocena

Uzależnienie od jedzenia może również powodować reakcje fizyczne, w tym:

  • intensywne ograniczenie jedzenia
  • kompulsywne ćwiczenia
  • indukowane przez siebie wymioty

Leczenie i zarządzanie

człowiek omawiający problemy z terapeutą

Leczenie uzależnienia od żywności musi uwzględniać potrzeby emocjonalne, fizyczne i psychiczne jednostki.

Leczenie skupi się na przełamywaniu niszczącego nawyku przewlekłego przejadania się. Celem jest zastąpienie dysfunkcjonalnych nawyków żywieniowych zdrowymi oraz rozwiązywanie problemów, takich jak depresja lub lęk.

Leczenie, które okazało się skuteczne, obejmuje:

  • Cognitive Behavioral Therapy (CBT), która ma na celu identyfikację i zmianę schematów myślowych oraz stworzenie nowych mechanizmów radzenia sobie z wyzwalaczami uzależnienia od żywności. CBT można zrobić indywidualnie lub w grupie z innymi.
  • Leki, które można stosować w celu łagodzenia objawów depresji lub lęku.
  • Terapia skoncentrowana na rozwiązaniu, która koncentruje się na poszukiwaniu rozwiązań konkretnych problemów w życiu człowieka, które powodują stres i przejadanie się.
  • Terapia urazowa, która ma na celu poradzenie sobie z traumą, która może być związana z uzależnieniem od jedzenia lub może wywoływać takie uzależnienie.
  • Doradztwo żywieniowe i planowanie dietetyczne, które mogą pomóc osobie w opracowaniu zdrowego podejścia do wyboru żywności i planowania posiłków.

Istnieje również kilka zmian w stylu życia, które mogą pomóc osobie radzić sobie z uzależnieniem od żywności, w tym:

  • zastępowanie przetworzonej żywności i substancji słodzących alternatywnymi substancjami odżywczymi
  • unikanie kofeiny
  • pozostawiając czas na ustanie pragnienia jedzenia, które może wynosić 2-5 dni lub dłużej
  • jeść trzy zbilansowane posiłki dziennie
  • picie dużej ilości wody
  • siedząc przy stole podczas jedzenia, koncentrując się na jedzeniu i powoli żując
  • przygotowywanie i trzymanie się listy zakupów zdrowych produktów spożywczych podczas zakupów
  • gotowanie posiłków w domu
  • ćwicząc regularnie
  • wystarczającej ilości snu
  • zmniejszenie stresu w miejscu pracy i stresu społecznego

Kiedy iść do lekarza

Każdy, kto czuje, że ich jedzenie wymyka się spod kontroli lub chce pomóc w uzyskaniu zdrowej wagi, powinien porozmawiać z lekarzem. Lekarz będzie mógł pomóc zasugerować metody leczenia i rutynę zdrowego odżywiania, utraty wagi i regularnych ćwiczeń.

Terapeuta może również pomóc osobie rozwinąć nowe mechanizmy radzenia sobie i bardziej pozytywny związek z jedzeniem.

Like this post? Please share to your friends: