Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Depresja a smutek: jak odróżnić

Miliony ludzi na całym świecie doświadczają depresji w pewnym momencie swojego życia.

Stowarzyszenie Lęków i Depresji w Ameryce (ADAA) zauważa, że ​​depresja jest jedną z najczęstszych chorób psychicznych w Stanach Zjednoczonych.

Smutek jest integralną częścią depresji, ale to nie to samo. Ważne jest poznanie i zrozumienie różnic, ponieważ dezorientacja może prowadzić do niewłaściwego leczenia.

Czym jest smutek?

nieszczęśliwa kobieta z torby na zakupy

Smutek jest normalną ludzką emocją, której wszyscy doświadczają w pewnym momencie.

Wiele wydarzeń może sprawić, że ludzie będą smutni lub nieszczęśliwi, np. Utrata lub nieobecność bliskiej osoby, rozwód, utrata pracy lub dochodów, kłopoty finansowe, problemy w domu lub niepokój społeczny.

Niepowodzenie w egzaminie, nie zdobycie pracy lub inne rozczarowujące wydarzenia mogą również wywołać smutek.

Jednak osoba, która jest smutna, zwykle może odczuwać ulgę od płaczu, wypowiadania lub wywoływania frustracji. To dlatego, że smutek jest bardziej prawdopodobne, że jest powiązany z określonym wyzwalaczem.

Smutek zwykle mija z czasem. Jeśli nie przejdzie, lub jeśli dana osoba nie będzie w stanie normalnie funkcjonować, może to być oznaką depresji. Jeśli objawy nasilą się lub będą trwały dłużej niż 2 tygodnie, należy porozmawiać z lekarzem.

Czym jest depresja?

Depresja jest zaburzeniem psychicznym, które wpływa na każdą część uczuć i percepcji danej osoby. Wpływa na zachowania i postawy i może wpływać na osoby każdej płci lub wieku.

W 2015 r. Około 16,1 miliona osób w wieku 18 lat lub starszych w USA doświadczyło co najmniej jednego dużego epizodu depresyjnego w ciągu ostatniego roku. Stanowiło to 6,7 procent wszystkich dorosłych Amerykanów.

Objawy to uczucie zniechęcenia, smutek, beznadziejność, brak motywacji i utrata zainteresowania czynnościami, które zwykle są przyjemne. W ciężkich przypadkach dana osoba może pomyśleć o samobójstwie lub próbować popełnić samobójstwo.

Osoba ta może nie mieć ochoty spędzać czasu z rodziną lub przyjaciółmi. Mogą przestać realizować swoje hobby i nie mogą iść do pracy lub szkoły.

Codzienne nawyki mogą się zmieniać nieoczekiwanie i bez powodu. Osoba z depresją może mieć trudności z kontynuowaniem robienia rzeczy, które normalnie lubią.

Jeśli te wątpliwości trwają dłużej niż 2 tygodnie, pracownik służby zdrowia może zdiagnozować osobę z ciężką depresją (MDD).

Objawy MDD obejmują:

  • Codzienny przygnębiony nastrój z zauważalnymi oznakami beznadziejności, smutku i utraty zainteresowania
  • Dzienna utrata zainteresowania normalnymi zajęciami przez dłuższy czas
  • Znacząca utrata lub wzrost masy ciała bez wysiłku – może nastąpić 5-procentowa zmiana masy ciała
  • Bezsenność, bezsenność lub zwiększona ilość snu wpływająca na normalne harmonogramy
  • Zmęczenie i niska energia
  • Poczucia bezwartościowości, przesadności lub winy na co dzień
  • Niemożność koncentracji lub podejmowania decyzji
  • Powracające myśli o śmierci, myśli samobójcze, próby lub plany samobójcze

Osoba, która doświadcza pięciu z tych objawów dłużej niż 2 tygodnie, uważa się za bardziej poważny problem niż smutek.

W przypadku rozpoznania MDD lekarz powinien łączyć objawy tylko z depresją, a nie z inną diagnozą medyczną, taką jak nadużywanie substancji lub niepełnosprawność.

W przeciwieństwie do smutku, depresja może pozostawić osobę, która stara się wyrazić swoje uczucia. Jeśli dana osoba próbuje uwolnić się od stresu, przytłaczające uczucia i negatywne myśli mogą uniemożliwić im ponowne zbudowanie się.

Leczenie depresji

terapeuta robi notatki z pacjentem

Jeśli dana osoba ma objawy depresji dłużej niż 2 tygodnie, powinna zwrócić się o profesjonalną pomoc.

Lekarz może pomóc w ustaleniu poziomu pomocy potrzebnej osobie.

Po rozpoznaniu możliwe terapie obejmują leczenie, poradnictwo i terapię behawioralną (CBT).

Leki

Leki zawierają typ środka przeciwdepresyjnego znanego jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Działają one poprzez zwiększenie poziomu serotoniny w mózgu. Serotonina to chemiczny przekaźnik, który pomaga wpływać na nastrój i zachowania społeczne. Przykłady SSRI obejmują citalopram, escitalopram, fluoksetynę i sertralinę.

Według Kliniki Mayo, leki te mogą złagodzić objawy depresji, chociaż niosą ze sobą ryzyko niekorzystnych skutków ubocznych.

Na przykład, kiedy ludzie po raz pierwszy stosują leki przeciwdepresyjne, istnieje ryzyko, że ich objawy pogorszą się, zanim staną się lepsze. Członkowie rodziny powinni uważnie monitorować pacjenta i zwracać się o pomoc medyczną, jeśli są zainteresowani.

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) wyraziła obawę, że niektóre leki z grupy SSRI mogą powodować poważne działania niepożądane u młodszych osób i wady wrodzone, jeśli zostały zaszczepione w czasie ciąży. W wyniku tego leki noszą ostrzeżenie przed czarną skrzynką, co jest ważną informacją na ulotce opisującą potencjalne zagrożenia związane z lekami.

Przepisując takie leki, lekarze muszą starannie wyważyć plusy i minusy użycia.

Psychoterapia i doradztwo

Psychoterapia polega na rozmowach z wyszkolonym profesjonalistą. Może to pomóc w odkrywaniu problemów leżących u podstaw tego stanu.

Może być stosowany samodzielnie lub wraz z lekami przeciwdepresyjnymi. Terapeuta może pomóc w zidentyfikowaniu obszarów problemowych, nauczyć mechanizmów radzenia sobie i edukować pacjenta o jego stanie.

Osoba z ciężką depresją może zostać przyjęta do szpitala, jeśli znajduje się w bezpośrednim niebezpieczeństwie lub nie jest w stanie zająć się sobą.

Poradnia ambulatoryjna może pomóc w opiece długoterminowej.

Like this post? Please share to your friends: