Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Zespół cieśni nadgarstka: Co powinieneś wiedzieć

Zespół cieśni nadgarstka jest bolesnym, postępującym stanem, który pojawia się, gdy nerw pośrodkowy w nadgarstku jest ściśnięty.

Znany również jako uwięźnięcie nerwu pośrodkowego lub ucisk nerwu środkowego, może się zdarzyć, gdy nerw napęcznieje, ścięgna staną się zaognione lub coś powoduje obrzęk w tunelu nadgarstka.

Objawy obejmują mrowienie, pieczenie lub swędzenie i drętwienie dłoni i palców, szczególnie kciuka i palca wskazującego.

National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NINDS) opisuje zespół cieśni nadgarstka (CTS) jako „najczęstszą i powszechnie znaną z neuropatii uwięzionych, w której nerwy obwodowe organizmu są ściskane lub traumatyzowane”.

CTS dotyka od 3 do 6 procent dorosłych w Stanach Zjednoczonych. Zwykle rozwija się w wieku od 45 do 64 lat, a rozpowszechnienie zwiększa się wraz z wiekiem. Może pojawić się w jednym lub obu nadgarstkach. Częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn.

Bez leczenia CTS może mieć negatywny wpływ na jakość życia danej osoby. Ostatecznie, nerw pośrodkowy może ulec poważnemu uszkodzeniu, a także może istnieć trwałe drętwienie palców i trwałe osłabienie mięśni, które są unerwione przez nerw pośrodkowy.

Często wiąże się to z używaniem komputera, ale raporty pochodzą z XIX wieku. To było znane chirurgom ortopedom od czasów powszechnego używania komputerów.

Objawy

[ból nadgarstka w tunelu nadgarstka]

Objawy mają tendencję do stopniowego rozwoju w miarę upływu czasu.

Pierwsze objawy często pojawiają się w nocy lub po przebudzeniu rano. Pacjenci mogą odczuwać potrzebę „wytrząsania” dłoni po przebudzeniu. Dyskomfort może budzić ich wielokrotnie w nocy.

Trzy główne objawy związane z CTS to:

  • ból
  • drętwienie
  • mrowienie

Objawy te występują w kciuku i dwóch palcach obok niego, a także w połowie palca serdecznego. Mogą rozciągać się do reszty ręki i do przedramienia.

W miarę postępu choroby objawy mogą utrzymywać się w ciągu dnia. Osoba może stracić siłę uchwytu i trudniej jest utworzyć pięść lub schwytać małe przedmioty. Otwieranie butelki z napojami gazowanymi, wykonywanie przycisków lub pisanie na klawiaturze może być wyzwaniem.

W przypadku pozostawienia bez leczenia mięśnie u podstawy kciuka mogą uschnąć, a dana osoba nie może już stwierdzić gorąca z zimna kciukiem i palcem.

Objawy mają tendencję do pojawiania się lub pogarszania się po użyciu dotkniętej ręki. Wrażenie mrowienia, pieczenia i bólu może się pogorszyć, jeśli ramię lub dłoń znajdują się w tej samej pozycji przez długi czas.

Leczenie

Leczenie ma na celu złagodzenie objawów i spowolnienie progresji CTS poprzez zmniejszenie nacisku na nerw pośrodkowy.

Osoby z łagodnymi objawami mogą stwierdzić, że ich stan poprawia się bez leczenia w ciągu kilku miesięcy, szczególnie jeśli są w wieku 30 lat lub poniżej lub jeśli CTS występuje w czasie ciąży.

Porady na temat samopomocy

Następujące czynniki mogą pomóc zmniejszyć dyskomfort:

  • Odpoczynek dłoni i nadgarstka: im więcej odpoczynku ręka i nadgarstek, tym większa szansa na złagodzenie objawów.
  • Zimny ​​kompres: Umieszczenie kostki lodu na nadgarstku może pomóc, gdy problem zacznie błyskać, ale lód nie powinien być nakładany bezpośrednio na skórę.
  • Kontrolowanie wyzwalaczy: Jeśli CTS wynika z powtarzających się ruchów dłoni, osoba powinna robić przerwy, aby ręka i nadgarstek miały czas na odpoczynek i regenerację.
  • Terapia zajęciowa: Terapeuta może nauczyć kogoś, jak wykonywać powtarzalne czynności w różny sposób.
  • Szyny nadgarstka: utrzymują nadgarstek w tej samej pozycji i zapobiegają zginaniu. Można je nosić podczas snu, ale także w ciągu dnia, jeśli nie zakłócają codziennych czynności. Szyny na nadgarstki są dostępne bez recepty w aptekach. Lekarz lub farmaceuta może doradzić, który z nich najlepiej wybrać.

Większość pacjentów z łagodnymi objawami, którzy stosują się do tych strategii, zauważy poprawę w ciągu 4 tygodni.

Leki

Lekarz może zalecić zastrzyki kortykosteroidami w celu zmniejszenia stanu zapalnego. Zwykle są one stosowane przez wstrzyknięcie bezpośrednio do kanału nadgarstka. Tabletki są dostępne, ale zazwyczaj są mniej skuteczne. Początkowo ból może się nasilać, ale powinien zacząć zmniejszać się po 2 dniach.

Jeśli odpowiedź jest dobra, ale objawy powracają po kilku miesiącach, można zalecić kolejną dawkę. Jednak dalsze stosowanie kortykosteroidów nie jest wskazane, ponieważ mogą wystąpić długotrwałe działania niepożądane.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak aspiryna lub ibuprofen, mogą pomóc w łagodzeniu krótkotrwałego bólu. Mogą one pomóc tylko wtedy, gdy CTS jest spowodowane stanem zapalnym, a nie powtarzalnym.

Inne zabiegi, które mogą pomóc w ćwiczeniach i zastrzykach z botoksu.

Badania opublikowane w czasopiśmie wykazały „mocne dowody na skuteczność miejscowych i doustnych sterydów, umiarkowane dowody, że witamina B6 jest nieskuteczna i szyny są skuteczne i ograniczone lub sprzeczne dowody, że NLPZ, diuretyki, joga, laser i ultradźwięki są skuteczne, natomiast ćwiczenia terapia i wstrzyknięcie toksyny B botulinowej są nieskuteczne. „

Chirurgia

W ciężkich przypadkach, gdy leczenie nie było skuteczne, a objawy trwały co najmniej 6 miesięcy, operacja może być odpowiednia.

Operacja zwalniająca tunel nadgarstka, zwana również dekompresją tunelu nadgarstka, jest procedurą ambulatoryjną. Nie wymaga noclegu w szpitalu.

Chirurgia polega na przecięciu więzadła nadgarstka, które jest dachem tunelu nadgarstka, w celu zmniejszenia nacisku na nerw pośrodkowy.

Klinika w Cleveland ocenia, że ​​operacja CTS ma wskaźnik sukcesu ponad 90 procent, a powrót do problemu jest rzadkością.

Podobnie jak w przypadku każdej operacji, zawsze istnieje ryzyko powikłań, w tym infekcji, krwawienia pooperacyjnego, uszkodzenia nerwów i bliznowacenia.

Diagnoza

Autotesty do CTS obejmują lekkie stukanie w nadgarstek, aby sprawdzić, czy wywołuje to uczucie mrowienia lub drętwienie palców.

Kolejnym testem jest zgięcie nadgarstka lub przytrzymanie go nad głową przez minutę. Jeśli występuje ból, drętwienie lub mrowienie, może to oznaczać obecność CTS.

Jednak testy te nie są rozstrzygające.

Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej może zazwyczaj zdiagnozować CTS po zapytaniu o objawy i zbadaniu ręki i nadgarstka pod kątem oznak osłabienia mięśni wokół kciuka. Ocenią również, w jakim stopniu dana osoba może korzystać z ręki i nadgarstka.

Wiele testów może wskazać, czy dana osoba może mieć CTS.

Test Tinela, czyli znak Tinela: Lekarz lekko klepie nerw pośrodkowy w nadgarstku, aby sprawdzić, czy pacjent czuje drętwienie lub mrowienie w jednym lub kilku palcach.

Test Phalena na zginanie nadgarstka: pacjent naciska plecy dłoni, tak aby nadgarstek był zgięty. Jeśli w ciągu jednej minuty wystąpi mrowienie lub drętwienie, może dojść do uszkodzenia nerwu pośrodkowego.

Badanie przewodnictwa nerwowego: Elektrody są umieszczone na dłoni i nadgarstku. Małe uderzenia elektryczne są stosowane. Test mierzy, jak szybko nerwy przekazują impulsy do mięśni.

Elektromiografia: do mięśnia wszczepia się cienką igłę. Aktywność elektryczna na ekranie może ujawnić, czy istnieje uszkodzenie nerwu pośrodkowego, a jeśli tak, jak bardzo jest ono poważne.

Badania krwi: Badania krwi mogą wykryć podstawowy stan, który może być związany z zespołem cieśni nadgarstka, w tym niedoczynnością tarczycy, reumatoidalnym zapaleniem stawów lub cukrzycą.

Skanowanie obrazowe: prześwietlenie może wykazać, czy występuje złamanie, czy inne zaburzenie, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów. Badanie ultrasonograficzne może sprawdzić strukturę nerwu pośrodkowego. Badania wykazały, że skany MRI nie są przydatne w diagnozowaniu zespołu cieśni nadgarstka.

Ćwiczenia

Oto dwa ćwiczenia, które mogą pomóc złagodzić dyskomfort CTS:

1. Zrób pięść, tyłem dłoni w dół. Przesuwaj palce w górę, aż będą skierowane prosto w stronę sufitu. Powtórz od 5 do 10 razy.

2. Zrób pięść. Otwórz dłoń i rozłóż palce, rozciągając je jak najdalej. Powtórz od 5 do 10 razy.

Jednak nie jest jasne, czy ćwiczenia naprawdę przynoszą jakieś korzyści.

Przyczyny

Tunel nadgarstkowy, zwany także kanałem nadgarstka, jest wąskim, sztywnym przejściem kości i więzadeł u podstawy ręki. Nerw środkowy i ścięgna znajdują się również w tunelu nadgarstka.

Tunel nadgarstka może czasami zwężać się, ponieważ ścięgna ulegają podrażnieniom i stanom zapalnym, lub ponieważ inny obrzęk wywiera nacisk na nerw pośrodkowy.

Sensacje dłoni, kciuka i trzech innych palców są kontrolowane przez nerw pośrodkowy. Mediana nerwu kontroluje również mięsień, który przesuwa kciuk po dłoni, aby dotknąć małego palca. Nie kontroluje małego palca.

Nacisk na ten nerw może prowadzić do bólu, drętwienia i osłabienia ręki i nadgarstka, a to może powodować ból, który promieniuje na ramię, a nawet na ramię.

CTS może się rozwijać z różnych powodów. Jednak jest bardziej prawdopodobne, że osoba często używa ekstremalnych ruchów nadgarstka, jeśli są one narażone na wibracje, i jeśli wielokrotnie używają swoich palców, na przykład podczas pisania.

Czasami nie ma wyraźnej przyczyny.

Najczęstsze przyczyny są uważane za:

  • powtarzalne manewry
  • wielokrotne używanie wibrujących narzędzi ręcznych
  • stres w pracy
  • ciąża, na przykład z powodu obrzęku lub zatrzymania płynów
  • zapalne, zwyrodnieniowe i reumatoidalne zapalenie stawów
  • niedoczynność tarczycy lub niedoczynność tarczycy
  • cukrzyca
  • uraz, taki jak przemieszczenie lub złamanie nadgarstka
  • problemy strukturalne w stawie nadgarstkowym
  • zmiany w nadgarstku
  • torbiel lub guz w tunelu nadgarstka
  • nadczynność przysadki mózgowej
  • wszelkiego rodzaju obrzęk lub zapalenie wokół ścięgien

Badania i możliwe czynniki ryzyka

Badacze odkryli, że wcześniejsze złamanie nadgarstka oraz stosowanie insuliny, metforminy i pochodnych sulfonylomocznika są związane z większą szansą na CTS. Palenie, hormonalna terapia zastępcza (HTZ), złożona doustna pigułka antykoncepcyjna i doustne kortykosteroidy nie wydają się nie wiązać z większym ryzykiem CTS.

Jedno z badań sugeruje, że otyłość w połączeniu z kształtem nadgarstka w kształcie kwadratu może zwiększać prawdopodobieństwo rozwoju CTS. Jednak zespół doszedł do wniosku, że otyłość prawdopodobnie nie była przyczyną, ponieważ gdy uczestnicy z otyłością stracili na wadze, nadal mieli CTS.

Ten sam zespół stwierdził w innych badaniach, że wiek kobiet w okresie menopauzy może być czynnikiem, i że hormony związane z ciążą mogą zwiększać ryzyko CTS u kobiet w czasie menopauzy.

Kobiety po menopauzie, które stosują leki hamujące aromataję w raku piersi, często doświadczają CTS.

Poza czynnikami związanymi z pracą, głównym ryzykiem CTS jest zapalne zapalenie stawów, ale wydaje się, że niedoczynność tarczycy i cukrzyca zwiększają szansę na jego rozwój, wynika z badań opublikowanych w Internecie.

National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NINDS) twierdzi, że CTS trzykrotnie częściej występuje u osób pracujących w operacjach montażowych niż w personelu wprowadzającym dane.

Kanadyjskie Centrum BHP (CCOHS) wymienia następujące zawody jako czynniki ryzyka dla CTS:

[brak dowodów na związek między używaniem komputera a CTS]

  • rolnicy, a zwłaszcza te krowy dojenia
  • pracowników używających ręcznych narzędzi pneumatycznych
  • pracownicy linii produkcyjnych obsługujący obiekty na taśmie przenośnika
  • kas kasowych za pomocą skanerów laserowych
  • robotnicy fabryczni, rolni lub mechaniczni, którzy noszą obcisłe rękawiczki
  • ogrodnicy pielenie ręcznie
  • ślusarzy, obracając klucze
  • mechanika, za pomocą śrubokrętów i grzechotek
  • muzycy używają łuku na instrument strunowy
  • pracownicy biurowi za pomocą myszy i klawiatury
  • malarze, którzy wielokrotnie używają pistoletu natryskowego
  • drobiu lub pracowników przetwórstwa mięsnego, którzy zajmują się odkostnianiem i cięciem
  • starzy, malarze i cieśle, którzy wciskają narzędzia w dłoń

Powtarzające się ruchy z czynności takich jak dzianie mogą również zwiększać ryzyko.

Zapobieganie

Działania mające na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia CTS to:

[rękawice mogą chronić przed CTS]

  • nie chwytając się zbyt mocno podczas wykonywania zadań ręcznych
  • nie przekraczając nadgarstka, na przykład w dół lub w górę
  • śpiąc i pracując z nadgarstkami prosto
  • unikanie wielokrotnego zginania i rozciągania nadgarstków
  • utrzymywanie prawidłowej postawy, aby zapobiec nadmiernemu obciążeniu nadgarstka i dłoni
  • przeprojektowanie stacji roboczej w celu zmniejszenia nienaturalnych i niewygodnych pozycji nadgarstka
  • odpoczynki i częste przerwy w wykonywaniu rutynowych czynności w celu ochrony przed długotrwałymi skutkami
  • utrzymywanie rąk w cieple przez noszenie rękawiczek w zimnym otoczeniu, ponieważ posiadanie zimnych rąk może zwiększyć ryzyko rozwoju CTS
  • leczenie wszelkich stanów chorobowych, na przykład ustalenie dobrej kontroli glikemii, aby zapobiec powikłaniom cukrzycy

Według National Library of Medicine nie ma dowodów na to, że używanie komputera zwiększa ryzyko CTS, ale ergonomiczne klawiatury z podniesioną i zakrzywioną klawiaturą mogą zmniejszyć obciążenie, pomagając utrzymać ręce w neutralnej pozycji.

Niektórzy zalecają ćwiczenia ruchowe rąk, w tym jogę i masaże, ale badania nie potwierdziły, że są skuteczne.

Like this post? Please share to your friends: