Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Zastrzyki w leczeniu łuszczycy: Co trzeba wiedzieć

Zastrzyki są opcją do leczenia stanu skóry znanego jako łuszczyca, w którym osoba rozwija nadmiar komórek skóry na swoim ciele. Komórki te mogą przypominać grube łuski lub łaty, często nazywane płytkami.

Dokładna przyczyna jest nieznana, ale uważa się, że jest to spowodowane wpływem układu odpornościowego na zdrowe komórki i wyzwalaniem nadmiernego wzrostu komórek skóry.

Łuszczyca jest stanem przewlekłym, którego nie można wyleczyć, a jedynie kontrolować. Jeśli leczenie bez recepty, zmiany stylu życia i leki na receptę nie działają, pomocne mogą być zastrzyki.

Zazwyczaj nie są one stosowane w pierwszej linii leczenia łuszczycy, ale są skuteczne w zmniejszaniu liczby płytek.

Podobnie jak w przypadku wszystkich leków, istnieją działania niepożądane, które osoba musi rozważyć przed rozpoczęciem wstrzyknięć.

Leki iniekcyjne

[zbliżenie rąk lekarzy z zastrzykiem]

Leki iniekcyjne stosowane w leczeniu łuszczycy znane są jako leki biologiczne lub po prostu „leki biologiczne”.

Leki te są wytwarzane z żywych komórek wyhodowanych w laboratorium. Specjalne rodzaje białek są zbierane z tych komórek. Można je następnie wykorzystać do ukierunkowania określonych białek układu immunologicznego, które mogą powodować zbyt szybkie wzrost komórek.

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła kilka leków stosowanych w leczeniu łuszczycy.

Leki te będą atakować specjalne komórki T w układzie odpornościowym. Zatrzymują również białka w układzie odpornościowym.

Przykłady tych białek obejmują czynnik martwicy nowotworów-alfa (TNF-alfa), interleukinę-17A lub interleukiny-12 i -23.

Lekarze przepisują zwykle te leki tylko wtedy, gdy łuszczyca osoby jest umiarkowana lub ciężka.

Interleukina-12 i -23

Białka interleukina-12 (IL-12) i interleukina-23 (IL-23) są związane z objawami łuszczycy.

Blokując działania tych białek, osoba może mieć mniej zapalenia łuszczycy. Lek ustekinumab (Stelara) jest zatwierdzony przez FDA do leczenia łuszczycy.

Interleukina-17A

Podobnie jak w przypadku interleukiny-23, interleukina 17A jest związana z wywoływaniem reakcji układu odpornościowego, która może prowadzić do łuszczycy.

Przykłady zastrzyków z łuszczycy zatwierdzonych przez FDA, które blokują interleukinę-17A obejmują secukinumab (Cosentyx) i ixekizumab (Taltz).

Czynniki martwicy czynnika martwicy nowotworów

Czynniki martwicy czynnika martwicy nowotworów (blokery TNF-alfa) to takie, które powstrzymują białko znane jako cytokina od wywoływania stanu zapalnego w organizmie.

Gdy dana osoba ma schorzenie takie jak reumatoidalne zapalenie stawów lub łuszczyca, organizm wytwarza zbyt dużo TNF-alfa. Blokując produkcję, osoba nie powinna mieć objawów łuszczycy skóry.

FDA zatwierdziła następujące leki blokujące TNF-alfa w leczeniu łuszczycy:

  • adalimumab (Humira)
  • certolizumab pegol (Cimzia)
  • etanercept (Enbrel)
  • golimumab (Simponi)
  • infliksymab (Remicade)

Lek Remicade podaje się w infuzji dożylnej (IV) zamiast standardowego wstrzyknięcia.

Metotreksat

Oprócz wyżej wymienionych leków biologicznych, metotreksat leku (Trexall, Rheumatrex) jest również stosowany w leczeniu łuszczycy. Jest dostępny jako lek doustny w postaci tabletek lub jako zastrzyk.

Metotreksat nie jest biologiczny. Zamiast tego jest to modyfikujący przebieg choroby lek przeciwreumatyczny lub DMARD. Lek działa poprzez tłumienie układu odpornościowego.

Czasami osoba przyjmuje zarówno leki iniekcyjne zawierające metotreksat jak i łuszczycę.

FDA zatwierdziła zastrzyki Cimzia, Enbrel, Humira i Remicade w celu leczenia metotreksatem.

Początkowo lekarze przepisywali metotreksat w większych dawkach jako środek chemioterapeutyczny w leczeniu raka. Obecnie przepisuje się leczenie szeregu schorzeń, w tym łuszczycy i reumatoidalnego zapalenia stawów.

Jednak nie każdy może przyjmować metotreksat i wiąże się z wieloma efektami ubocznymi.

Korzyści

Zastrzyki na łuszczycę mogą być bardzo skuteczne i nie wymagają codziennego przyjmowania pigułek lub tabletek. Zamiast tego, osoba otrzymuje regularny zastrzyk i może zająć się codziennym życiem. Niektóre osoby mogą stosować zastrzyki z łuszczycy wraz z miejscowymi preparatami lub terapią światłem.

Również leki do wstrzykiwania mogą być jedynymi lekami, które okazały się skuteczne u osób z umiarkowaną do ciężkiej łuszczycą. Czasami osoba mogła przez jakiś czas stosować leczenie łuszczycy i stała się mniej skuteczna. Biologia może być nową opcją leczenia, aby im pomóc.

Iniekcje blokerów TNF-alfa mają dodatkową zaletę, że mogą pomóc zmniejszyć długotrwałe uszkodzenie stawów u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów.

Ryzyka

[człowiek na kanapie z używanymi chusteczkami i kubkiem herbaty]

Zastrzyki z łuszczycy mogą wpływać na układ odpornościowy. W związku z tym przed zastosowaniem leku konieczne jest ustalenie pewnych względów zdrowotnych, które osoba i lekarz muszą wykonać.

Po pierwsze, leki mogą zwiększać ryzyko zachorowania na infekcje, takie jak gruźlica. Osoby muszą być badane pod kątem gruźlicy przed i podczas leczenia zastrzykami z łuszczycy.

Wpływ środków biologicznych na kobiety w ciąży nie jest znany. W rezultacie rzadko są przepisywane kobietom w ciąży lub karmiącym.

Skutki uboczne związane z iniekcjami łuszczycy mogą wahać się od łagodnego do ciężkiego. Przykłady częstszych działań niepożądanych obejmują:

  • wyższe ryzyko infekcji dróg oddechowych
  • większe szanse na objawy grypopodobne, takie jak niska energia i bóle ciała
  • reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak zaczerwienienie, obrzęk lub dyskomfort

Rzadziej występujące działania niepożądane związane z przyjmowaniem zastrzyków z łuszczycy obejmują:

  • choroby krwi
  • zwiększone ryzyko niektórych rodzajów raka
  • zwiększone ryzyko poważnych zaburzeń układu nerwowego, w tym stwardnienie rozsiane, zapalenie układu nerwowego i drgawki

Metotreksat może powodować osobny zestaw działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, utrata apetytu i zmęczenie.

Jednak długoterminowe leczenie metotreksatem może prowadzić do uszkodzenia wątroby i wpłynąć na produkcję czerwonych i białych krwinek.

Lekarz powinien zalecić osobie otrzymującej zastrzyk łuszczycy informacje na temat objawów mogących wskazywać na infekcję. Chorzy na łuszczycę powinni skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią u nich takie objawy.

Inne opcje leczenia

Istnieje kilka różnych typów łuszczycy. Podczas przepisywania leczenia lekarz rozważy:

  • typ łuszczycy
  • gdzie są objawy danej osoby
  • jak poważne są ich objawy

Leczenie miejscowe

Leczenie miejscowe jest często pierwszą linią opieki dla osób z łuszczycą.

Przykłady obejmują miejscowe kortykosteroidy, które są odpowiedzialne za zmniejszenie szybkości zapalenia skóry. Są stosowane w leczeniu łuszczycy o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu.

[osoba stosująca miejscowo krem ​​do łuszczycy]

Inne zabiegi obejmują:

  • analogi witaminy D.
  • anthralin (Dritho-Scalp)
  • inhibitory kalcyneuryny, takie jak takrolimus (Prograf)
  • kwas salicylowy
  • smoła węglowa
  • nawilżające
  • miejscowe retinoidy, takie jak tazaroten (Tazorac, Avage)

Dodatkowe opcje leczenia

Oprócz leczenia metotreksatem istnieją inne metody leczenia, które można stosować doustnie w leczeniu łuszczycy. Przykłady obejmują doustne retinoidy i cyklosporynę. Nowością w leczeniu łuszczycy jest pigułka apremilast (Otezla).

Ten lek jest znany jako inhibitor fosfodiesterazy 4 (PDE4). Ponieważ PDE4 jest związany z wywoływaniem stanu zapalnego, który może prowadzić do łuszczycy, stosowanie leku Otezla może pomóc zmniejszyć częstość występowania łuszczycy.

Strona główna zadośćuczynienie

Terapie światłem są opcją leczenia, która polega na wystawieniu skóry na pewną ilość światła ultrafioletowego.

Jednak nadmiar światła ultrafioletowego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka skóry. Jako taki, osoba z łuszczycą musi starannie wyważać ekspozycję na słońce i korzystną ekspozycję na światło.

Jeśli dana osoba mieszka w miejscu, gdzie nie ma zbyt dużego nasłonecznienia, może wystawić swoją skórę na sztuczne źródło światła. Przykładem tego jest light box.

Zmiany stylu życia

Łuszczyca to stan zapalny skóry. Jako takie, wyzwalacze stylu życia związane ze stanem zapalnym mogą czasem pogorszyć objawy choroby. Przykłady obejmują:

  • naprężenie
  • palenie
  • intensywne lub długotrwałe nasłonecznienie

Chociaż te czynniki nie wywołują objawów łuszczycy każdego człowieka, w niektórych przypadkach wywoływały objawy.

Unikanie tych czynników lub czynników wyzwalających może pomóc w złagodzeniu objawów. Podobnie unikanie alkoholu może pomóc w zmniejszeniu objawów łuszczycy, ponieważ alkohol może wpływać na działanie leków na łuszczycę.

Kolejnym domowym zabiegiem jest codzienne kojące kąpiele z letnią wodą. Pomocne może być dodanie substancji, takich jak olej do kąpieli, koloidalne płatki owsiane, sole z Morza Martwego lub sole Epsom. Pomocne może być także stosowanie nawilżających kremów po kąpieli.

Kiedy iść do lekarza

Jeśli osoba otrzymuje zastrzyki z łuszczycy, powinna skontaktować się z lekarzem, jeśli ma objawy infekcji.

Ponieważ zastrzyki z łuszczycy wpływają na układ odpornościowy, infekcje te mogą być trudniejsze do wyleczenia.

Przykłady symptomów, które może wymagać wezwanie lekarza, to:

  • gorączka
  • kaszel
  • objawy grypopodobne
  • rany, które się nie goją

Chociaż objawy grypopodobne mogą być efektem ubocznym zastrzyków, ważne jest, aby osoba zgłosiła się do lekarza w związku z objawami.

Like this post? Please share to your friends: