Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Wszystko, co musisz wiedzieć o SARS

Ciężki zespół ostrej niewydolności oddechowej (SARS) to zaraźliwa i potencjalnie śmiertelna choroba układu oddechowego.

Po raz pierwszy pojawił się w Chinach w listopadzie 2002 r. I został zidentyfikowany w lutym 2003 r.

SARS rozprzestrzenił się na ponad 24 kraje, zanim został opanowany. Od maja 2004 r. Nie zgłoszono nowych przypadków.

Od listopada 2002 r. Do lipca 2003 r. Odnotowano 8 098 przypadków na całym świecie i 774 zgony.

Stany Zjednoczone (USA) odnotowały osiem przypadków potwierdzonych laboratoryjnie i nie odnotowano żadnych ofiar śmiertelnych. Wszystkie osiem osób podróżowało na obszary dotknięte SARS.

Silny poziom globalnej współpracy sprawił, że zagrożenie SARS zostało szybko rozwiązane, a rozprzestrzenianie się choroby zostało skutecznie powstrzymane.

Co to jest SARS?

[SARS zaraźliwy]

Koronawirus SARS (SARS-CoV) powoduje SARS. Koronawirus jest powszechną formą wirusa, która zazwyczaj powoduje choroby górnych dróg oddechowych. Zwykłe przeziębienie wynika z rodzaju koronawirusa.

Wiadomo, że sześć różnych rodzajów koronawirusów zakaża ludzi. Cztery z nich są powszechne i większość ludzi doświadcza przynajmniej jednego z nich w pewnym momencie swojego życia.

Dwa pozostałe typy powodują SARS i zespół zaburzeń oddechowych na Środkowym Wschodzie (MERS). Są mniej powszechne, ale o wiele bardziej zabójcze.

Zanim pojawił się SARS, koronawirusy nie były szczególnie niebezpieczne dla ludzi, ale wiadomo, że powodują u zwierząt ciężkie choroby.

W rezultacie naukowcy najpierw pomyśleli, że zwierzęta przekazują SARS-CoV ludziom. Teraz wierzą, że wirus zwierzęcy zmienił się w nowy, bardziej śmiertelny szczep.

Przyczyny

Kropelki wywołane kaszlem i kichaniem oraz bliskimi kontaktami z ludźmi prawdopodobnie przenoszą wirus SARS. Krople oddechowe są prawdopodobnie absorbowane przez błony śluzowe jamy ustnej, nosa i oczu.

Może to być przez:

  • przytulanie i całowanie
  • udostępnianie naczyń do jedzenia i picia
  • mówić do kogoś w odległości 3 stóp
  • bezpośrednio dotykając kogoś

Osoba z wirusem może rozprzestrzeniać infekcję pozostawiając krople oddechowe na przedmiotach, takich jak klamki drzwi, dzwonki do drzwi i telefony. Są one następnie odbierane przez kogoś innego.

Wirus prawdopodobnie pozostanie aktywny w środowisku przez kilka dni.

Dlaczego martwimy się chorobami odzwierzęcymi?

[Koronawirus SARS]

Choroby przenoszone ze zwierząt na ludzi nazywane są chorobami odzwierzęcymi. Są stosunkowo rzadkie.

Głównym problemem, kiedy po raz pierwszy się pojawiają, jest to, że są to nowe szczepy, a także nowe dla ludzi, więc organizm ludzki nie ma jeszcze odporności.

Często nie można przewidzieć, co może się stać. W przypadku SARS zwierzęta mogły być gospodarzem wirusa.

W 2013 r. Naukowcy odkryli, że dwa nowe koronawirusy występujące u chińskich nietoperzy podkowiastych są bliskimi krewnymi koronawirusa SARS.

Raport opublikowany w 2014 r. Sugerował, że ponad 320 000 wirusów ssaków nie zostało jeszcze odkrytych.

Objawy

Objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu 3 do 5 dni po ekspozycji na wirusa SARS, ale mogą rozwinąć się po 2 do 7 dniach. W okresie inkubacji, zanim pojawią się objawy, choroba nie jest zakaźna.

Większość przypadków SARS zaczyna się od wysokiej gorączki. Inne wczesne objawy obejmują te wspólne dla grypy, takie jak bóle, dreszcze, biegunkę, suchy kaszel i duszność. Rozwiną się one w ciągu tygodnia.

Pacjenci mogą rozwinąć się zapalenie płuc, infekcję płuc.

Mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak niewydolność oddechowa, niewydolność serca i niewydolność wątroby.

Powikłania te są bardziej prawdopodobne u osób w wieku powyżej 60 lat i osób z chorobami współistniejącymi, takimi jak cukrzyca czy zapalenie wątroby.

Diagnoza

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca, aby osoby ze zdiagnozowanym SARS musiały mieć wszystkie następujące cechy:

  • gorączka co najmniej 100,4 ° Fahrenheita lub 38 ° Celsjusza
  • jeden lub więcej objawów choroby dolnych dróg oddechowych: kaszel, trudności w oddychaniu, duszność
  • dane radiologiczne sugerujące rozpoznanie zapalenia płuc
  • brak alternatywnej diagnozy, aby w pełni wyjaśnić chorobę

SARS występuje bardzo rzadko, a objawy pokrywają się z objawami grypy i zapalenia płuc. Lekarz nie podejrzewa o to, chyba że osoba znajduje się w miejscu, w którym wybuchła epidemia.

Testy

[Badanie laboratoryjne SARS]

Testy laboratoryjne mogą pomóc w identyfikacji SARS-CoV.

Test odwrotnej transkrypcji-reakcji polimerazy (RT-PCR) może wykryć wirusa we krwi, stolcu i wydzielinach nosowych.

Testy serologiczne mogą wykrywać przeciwciała SARS-CoV we krwi. Jeśli dana osoba ma przeciwciała, prawdopodobnie również będzie miała infekcję.

Lekarze mogą również używać kultury wirusowej. Wymaga to umieszczenia niewielkiej części tkanki lub płynu w pojemniku z niektórymi komórkami, w których wirus może się rozwijać. Jeśli wirus się powiększy, komórki się zmienią.

Testy te mogą nie być wiarygodne, jeśli są stosowane we wczesnych stadiach zakażenia.

Większość pacjentów, którzy opracowali SARS w latach 2003-2004, spędzili czas z ludźmi, którzy rozwinęli tę chorobę, lub byli w miejscach, gdzie choroba była obecna.

Zapalenie płuc jest częstym powikłaniem, więc osoba, która rozwija niewyjaśnione zapalenie płuc i spędziłaby czas w miejscu, w którym wybuchła epidemia, powinna być podejrzewana o SARS.

Może to obejmować zamieszkanie w lub niedawne podróże na obszar dotknięty SARS lub praca w laboratorium zawierającym żywy SARS-CoV.

Leczenie i zapobieganie

Stany Zjednoczone nie wymagały od osób z SARS wprowadzenia kwarantanny podczas epidemii w 2003 roku, ale SARS jest chorobą raportowaną. Jest to również nagły przypadek medyczny i konieczna jest pilna opieka medyczna.

WHO zaleca izolowanie pacjentów i stosowanie technik ograniczających rozprzestrzenianie się wirusa, w tym masek filtrujących i gogli. Żaden lek, w tym antybiotyk, nie wydaje się być skuteczny przeciwko SARS.

Zaleca się opiekę wspomagającą, w tym stosowanie leków łagodzących objawy, takie jak gorączka i kaszel.

Zapobieganie

Podobnie jak w przypadku innych chorób zakaźnych, można podjąć pewne proste kroki, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa SARS.

[SARS higiena ważne]

Dobre praktyki higieny osobistej mogą pomóc ograniczyć rozprzestrzenianie się wirusa.

Obejmują one:

  • częste mycie rąk
  • unikanie dotykania oczu, ust lub nosa nieczystymi dłońmi
  • zasłanianie ust i nosa chusteczką podczas kaszlu lub kichania
  • zachęcanie innych do tego samego

Ponieważ SARS jest zakaźny, gdy objawy się rozwiną, każda osoba z tą chorobą powinna ograniczyć swoje interakcje z innymi ludźmi do 10 dni po poprawie objawów. SARS jest najbardziej zakaźny w drugim tygodniu choroby.

Czy istnieje szczepionka?

Obecnie nie ma szczepionki przeciw SARS, ale naukowcy nad nią pracują.

W 2013 r. Naukowcy ogłosili, że znaleźli sposób na wyłączenie części wirusa zaangażowanego w SARS, która pozwala mu ukrywać się przed układem odpornościowym. Może to doprowadzić do opracowania szczepionki przeciwko tej chorobie.

Od 2004 r. Nie odnotowano przypadków SARS w żadnym miejscu na świecie. Organizacje zdrowia nadal pracują nad odpowiedzią, na wypadek gdyby SARS pojawił się ponownie w przyszłości.

Like this post? Please share to your friends: