Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Najważniejsze fakty i popularne mity na temat POChP

Przewlekła obturacyjna choroba płuc lub POChP to postępująca choroba, naznaczona niezdolnością osoby do opróżnienia płuc z płuc, co utrudnia im oddychanie.

POChP obejmuje zarówno przewlekłe zapalenie oskrzeli, jak i rozedmę płuc.

Objawy POChP obejmują duszność, trwały kaszel, który wywołuje flegmę i infekcje klatki piersiowej.

Siedem faktów dotyczących POChP

1. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w 2015 roku zmarło na COPD około 3 milionów ludzi na całym świecie, co stanowi 5 procent wszystkich zgonów w tym roku.

Palenie osób

WHO przewiduje, że w ciągu najbliższych 10 lat liczba zgonów z powodu POChP wzrośnie o ponad 30 procent na całym świecie.

Ponad 90 procent zgonów spowodowanych przez POChP występuje w krajach biedniejszych. W tych obszarach istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, że będą skuteczne strategie zapobiegania i kontroli lub dostępne dla osób w potrzebie.

Według National Institutes of Health (NIH) około 12 milionów osób w Stanach Zjednoczonych zostało zdiagnozowanych w POChP w 2013 roku. Większość z tych osób ma co najmniej 40 lat. Fundacja POChP informuje, że około 70 procent wszystkich osób w USA, które cierpią na POChP, ma mniej niż 65 lat.

2. Obecnie POChP występuje u więcej Amerykanek niż u mężczyzn.

Według American Lung Association ponad 7 milionów kobiet w USA ma POChP. Wiele milionów więcej choruje, ale nie zostało zdiagnozowanych. Liczba kobiet zmarłych na POChP wzrosła o 400 procent w ciągu ostatnich 30 lat. Od 2000 roku więcej kobiet niż mężczyzn zmarło na POChP w USA.

American Lung Association podaje oszałamiające statystyki dotyczące kobiet i POChP. Kobiety palące są około 22 razy bardziej narażone na śmierć z powodu POChP niż kobiety niepalące.

Kobiety, które palą, mogą rozwinąć cięższą postać POChP w młodszym wieku i mają zwiększone ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory, w tym na szyjkę macicy, nerki, pęcherz i raki głowy i szyi.

3. Przyczyną numer jeden POChP jest dym papierosowy pochodzący z palenia lub wdychania biernego palenia.

Kiedy osoba pali papierosa, wytwarza się ponad 7000 głównie szkodliwych chemikaliów. Te toksyny zmniejszają zdolność płuc do obrony przed infekcjami i powodują stan zapalny. Z czasem podrażnienie powoduje zwężenie dróg oddechowych, co prowadzi do obrzęku w rurkach powietrznych i niszczenia worków powietrznych, z których każdy jest czynnikiem przyczyniającym się do POChP.

4. POChP może być również genetyczne.

Niektórzy ludzie mają typ POChP zwany niedoborem alfa-1 antytrypsyny (A1AD). Ten typ POChP występuje bardzo rzadko i jest jedynym znanym swoistym genetycznym czynnikiem ryzyka związanym z typem rozedmy płuc POChP.

Antytrypsyna alfa-1 jest białkiem wytwarzanym w wątrobie i chroniącym płuca. Jeśli wątroba nie wytwarza wystarczającej ilości tego białka, płuca mogą być zagrożone. Może to spowodować u osoby rozwijającej się rozedmę płuc i POChP we wcześniejszym wieku. Osoba może również rozwinąć problemy z wątrobą.

5. Istnieją cztery etapy utraty funkcji płuc w POChP, które obejmują zakres od łagodnego do bardzo ciężkiego.

U osób, u których rozwinie się POChP, na początku mogą wystąpić różne objawy. Ludzie powinni zachować ostrożność wobec ciągłego kaszlu, zwłaszcza jeśli wytwarza on dużą ilość śluzu. Skrócenie oddechu nawet podczas wykonywania prostych czynności, takich jak chodzenie, jest również znakiem ostrzegawczym, a także częstymi infekcjami dróg oddechowych.

Inne objawy to świszczący oddech i ucisk w klatce piersiowej. W ciężkich przypadkach osoby z POChP mogą mieć problemy z mówieniem lub łapaniem oddechu, a nawet wykonywaniem podstawowych zadań. Ich usta lub paznokcie mogą stać się niebieskie lub szare z powodu niskiego poziomu tlenu we krwi, co może prowadzić do okresów zamieszania.

6. POChP może być trudna do zdiagnozowania, ponieważ niektórzy pacjenci nie wykazują żadnych objawów, dopóki późniejsze etapy i objawy nie mogą naśladować innych stanów.

Test spirometryczny

Główny test czynności płuc, początkowo używany do badania POChP, nazywany jest spirometrią. Osoba weźmie głęboki wdech, a następnie dmuchnie jak najmocniej w rurę połączoną z maszyną zwaną spirometrem. Urządzenie mierzy, ile powietrza osoba oddycha, a także, jak szybko są w stanie wydmuchać powietrze.

Czynność płuc osoby wraz z ich objawami określa ciężkość ich choroby. Zapewnia to ważny przewodnik podczas tworzenia planu leczenia.

7. Niektóre osoby z POChP mają problem z uzyskaniem wystarczającej ilości tlenu i usunięciem wystarczającej ilości dwutlenku węgla, co powoduje brak równowagi tlenowej.

W niektórych przypadkach terapia tlenowa może być przydatna dla osób, które stale nie mogą uzyskać potrzebnego tlenu. Leczenie tlenem może zapobiec niebezpiecznemu obniżeniu poziomu tlenu, a także zmniejszyć obciążenie serca.

Jeśli dana osoba jest palaczem i zdiagnozowano POChP, najlepszą opcją leczenia jest rzucenie palenia i stosowanie się do zaleceń lekarza. Najlepiej unikać drażniących płuc, takich jak bierne palenie, zanieczyszczenia lub cokolwiek, co wywołuje alergie, oraz nadążać za wszystkimi wizytami lekarskimi i planami leczenia.

Osoba z POChP powinna zwracać szczególną uwagę na codzienne objawy i mieć plan na wypadek nagłej potrzeby. Każda zmiana lub zaostrzenie ich zwykłych objawów wymaga pomocy medycznej.

Trzy mity o POChP

1. Jednym z powszechnych mitów dotyczących POChP jest to, że ludzie uważają, że jest to tylko choroba palacza, ale nie może to być dalsze od prawdy.

Mężczyzna w średnim wieku kaszle.

NIH twierdzi, że 10-20 procent osób, które rozwinęły POChP, nigdy nie paliło. Chociaż palacze są największym ryzykiem, narażone są również osoby narażone na bierne palenie i inne zanieczyszczenia pochodzące ze środowiska lub miejsca pracy.

Fundacja POChP twierdzi, że osoby narażone na zanieczyszczenia powietrza w środowisku pracy przyczyniają się do 19,2 procent przypadków POChP.

Są też ludzie z POChP, którzy nie byli narażeni na żadne potencjalne ryzyko, które może prowadzić do choroby.

2. Innym mitem jest to, że nie można leczyć POChP.

Chociaż nie ma lekarstwa na POChP, istnieją leki, procedury i zmiany stylu życia, które mogą spowolnić postęp choroby i prowadzić do wyższej jakości życia.

Ważne jest, aby POChP była leczona tak szybko, jak to możliwe, ponieważ może powodować dodatkowe komplikacje. Ludzie z POChP są bardziej skłonni do złapania infekcji dróg oddechowych, w tym przeziębienia, grypy, a nawet zapalenia płuc.

Infekcja dróg oddechowych utrudnia oddychanie i powoduje dodatkowe uszkodzenie tkanki płucnej. Choroby serca, nadciśnienie, cukrzyca i depresja są również częstymi powikłaniami. Wzrasta również szansa na rozwój raka płuc.

3. Osoby z POChP nie powinny myśleć, że nie można być aktywnym ani cieszyć się życiem z powodu swojej choroby.

Nawet w ciężkiej POChP istnieją sposoby na ułatwienie życia. Chociaż wymaga to ciężkiej pracy i cierpliwości, osoby z POChP są w stanie prowadzić jakość życia.

Dokładny plan leczenia zależy od stadium i ciężkości POChP. Należy zachęcać do zmian w stylu życia, takich jak rzucenie palenia, jedzenie zdrowej diety i utrzymanie aktywności fizycznej, w tym rehabilitacja płucna.

Lekarze mogą przepisać leki, w tym leki rozszerzające oskrzela i steroidy, aby otworzyć drogi oddechowe i zmniejszyć zapalenie dróg oddechowych, aby pomóc pacjentowi w lepszym oddychaniu.

Like this post? Please share to your friends: