Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Czym jest zaburzenie obsesyjno-kompulsywne?

Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (OCD) jest stanem zdrowia psychicznego charakteryzującym się niepokojącymi, natrętnymi, obsesyjnymi myślami i powtarzającymi się, kompulsywnymi czynami fizycznymi lub umysłowymi.

Jest to odrębny stan, ale mieści się w kategorii „zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych i pokrewnych”.

Szybkie fakty dotyczące zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych

  • Powszechne kompulsje obejmują mycie, czyszczenie, sprawdzanie i powtarzanie.
  • Amerykańskie Stowarzyszenie Psychiatryczne (APA) stwierdza, że ​​kobiety są dotknięte nieco wyższym wskaźnikiem niż mężczyźni, a OCD dotyka ludzi wszystkich ras i środowisk społeczno-ekonomicznych.
  • Niektóre osoby z OCD skutecznie ukrywają swoje objawy w obawie przed wstydem lub napiętnowaniem.
  • Możliwości leczenia obejmują terapię i leki.

Co to jest OCD?

Groch z rzędu

OCD jest stanem zdrowia psychicznego, który koncentruje się wokół wyniszczającej obsesji lub przymusu, niepokojących działań i powtarzających się myśli.

Raport o zdrowiu psychicznym z 2001 r. Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oszacował, że OCD znalazł się wśród 20 najważniejszych przyczyn niepełnosprawności związanej z chorobą na całym świecie dla osób w wieku od 15 do 44 lat.

W raporcie zasugerowano również, że OCD jest czwartą najczęściej występującą chorobą psychiczną po fobie, uzależnieniach i dużej depresji.

OCD wiąże się z szerokim zakresem upośledzeń funkcjonalnych i ma znaczący wpływ na życie społeczne i zawodowe.

Rodzaje

Istnieje kilka rodzajów OCD, które występują na różne sposoby.

Sprawdzanie: Jest to konieczność wielokrotnego sprawdzania, czy nie ma uszkodzeń, przecieków, uszkodzeń lub ognia. Kontrola może obejmować wielokrotne monitorowanie kranów, alarmów, drzwi samochodowych, oświetlenia domu lub innych urządzeń.

Może również odnosić się do „sprawdzania ludzi”. Niektóre osoby z OCD diagnozują choroby, które odczuwają u swoich bliskich. Sprawdzanie to może odbywać się setki razy i często przez wiele godzin, niezależnie od wszelkich zobowiązań, jakie jednostka może mieć.

Sprawdzanie może również obejmować wielokrotne potwierdzanie autentyczności wspomnień. Osoba z OCD może wielokrotnie potwierdzać listy i e-maile z obawy przed popełnieniem błędów. Może istnieć obawa przed niechcianym obrażeniem odbiorcy.

Zanieczyszczenie lub skażenie psychiczne: Dzieje się tak, gdy osoba z OCD odczuwa stałą i apodyktyczną potrzebę mycia i obsesji, że przedmioty, które dotykają, są zanieczyszczone. Obawa polega na tym, że osoba lub przedmiot mogą zostać zanieczyszczone lub chore, dopóki nie nastąpi wielokrotne czyszczenie.

Może powodować nadmierne szczotkowanie zębów, mycie niektórych pomieszczeń w domu, takich jak łazienka lub kuchnia, oraz unikanie dużego tłumu w obawie przed zarażeniem zarazków.

Zanieczyszczenie psychiczne to uczucie bycia „brudnym” po złym traktowaniu lub odkładaniu. W tego rodzaju zanieczyszczeniu zawsze odpowiedzialna jest inna osoba. Osoba z OCD będzie starała się „pozbyć” tego uczucia przez nadmierny prysznic i mycie.

Zbiór: Jest to niemożność wyrzucenia zużytych lub bezużytecznych dóbr.

Przeżuwanie: Ruminacja obejmuje rozszerzony i nieokreślony obsesyjny tok myślenia, który koncentruje się na szerokich, szerokich i często filozoficznych tematach, takich jak to, co dzieje się po śmierci lub początku wszechświata.

Osoba może wydawać się oderwana i głęboko zamyślona. Jednak przeżuwanie nigdy nie osiąga satysfakcjonującego wniosku.

Intrygujące myśli: Często są to gwałtowne, przerażające, obsesyjne myśli, które często wiążą się z gwałtownym lub seksualnym ranieniem ukochanej osoby.

Nie są one produkowane z wyboru i mogą powodować u pacjenta z ciężką depresją. Z powodu tego nieszczęścia raczej nie pójdą w ślady tych myśli.

Te myśli mogą obejmować obsesje na temat związków, zabijanie innych lub samobójstwo, strach przed byciem pedofilem lub bycie obsesją na punkcie przesądów.

Symetria i uporządkowanie: Osoba z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi może również mieć obsesję na punkcie obiektów ustawionych w linii, aby uniknąć dyskomfortu lub szkody. Mogą korygować książki na półce tak, aby były na przykład proste i idealnie wyrównane.

Chociaż nie są to jedyne typy ZOK, obsesje i kompulsje będą zazwyczaj zaliczane do tych kategorii.

Objawy

OCD jest oddzielone od innych stanów zdrowia psychicznego przez obecność obsesji, kompulsji lub obu. Obsesje lub kompulsje powodują wyraźne cierpienie, są czasochłonne i zakłócają normalną funkcję osoby.

Wskazania do OCD mogą wystąpić u dzieci i młodzieży, a choroba zwykle zaczyna się stopniowo i pogarsza z wiekiem. Objawy OCD mogą być łagodne lub ciężkie. Niektórzy odczuwają jedynie obsesyjne myśli, bez angażowania się w zachowania kompulsywne.

Niektóre osoby, które doświadczają ZOK, skutecznie ukrywają swoje objawy z obawy przed wstydem lub napiętnowaniem. Przyjaciele i rodzina mogą jednak zauważyć niektóre z bardziej fizycznych znaków.

Obsesje

Obsesje to coś więcej niż codzienne zmartwienia doświadczane przez większość zdrowych ludzi, gdy myślimy o prawdziwych problemach. Zamiast tego, ludzie z OCD doświadczają nadmiernych myśli i zmartwień, które skłaniają ich do angażowania się w konkretne działania lub myśli w celu złagodzenia lub stłumienia strachu i lęku.

Osoba z OCD zazwyczaj:

  • ma powtarzające się myśli, obrazy lub przekonania, że ​​nie są w stanie kontrolować
  • jest świadomy tych natrętnych myśli i uczuć i nie chce mieć tych pomysłów
  • uważa te myśli za niepokojące, niechciane, a w przypadku starszych dzieci i dorosłych ma świadomość, że nie mają one sensu
  • ma nieprzyjemne uczucia, takie jak strach, obrzydzenie, wątpliwości lub poczucie, że rzeczy muszą być wykonane w sposób „właściwy”
  • spędza nieuzasadnioną ilość czasu na tych obsesjach, które kolidują z działaniami osobistymi, społecznymi i zawodowymi

Typowe obsesje OCD obejmują:

  • zanieczyszczenia, w tym płyny ustrojowe, zarazki i zabrudzenia
  • utratę kontroli, w tym strach przed działaniem na chęć zaszkodzenia sobie lub innym
  • perfekcjonizm, w tym obawy o dokładność, konieczność pamiętania rzeczy i lęk przed utratą rzeczy
  • krzywda, w tym strach przed odpowiedzialnością za coś strasznego
  • niechciane myśli seksualne, w tym obsesje na punkcie homoseksualizmu lub kazirodztwa
  • religijne obsesje, w tym obawy dotyczące obrażania Boga

Kompulsje

Nie wszystkie „rytuały” lub formy powtarzalnych zachowań są kompulsjami. Normalne powtarzające się zachowania, które występują w życiu codziennym, mogą obejmować rutyny na dobranoc, praktyki religijne i poznawanie nowej umiejętności.

Zachowanie zależy również od kontekstu. Na przykład osoba, która pracuje w sklepie wideo organizującym DVD przez 8 godzin dziennie, prawdopodobnie nie działa z przymusu.

Powszechne komplikacje OCD obejmują:

  • mycie i czyszczenie, w tym stałe mycie rąk
  • sprawdzenie, w tym sprawdzenie części ciała lub sprawdzenie, czy nic strasznego się nie stało
  • powtarzanie, w tym powtarzanie i powtarzanie rutynowych czynności, takich jak wstawanie z krzesła.
  • kompulsje psychiczne, w tym modlitwa o zapobieganie szkodom i przegląd psychiczny wydarzeń

Przyczyny

Osoba myjąca ręce

Pomimo wielu badań, dokładne przyczyny ZOK nie zostały zidentyfikowane.

Uważa się, że OCD ma podstawy neurobiologiczne, a badania neuroobrazowe pokazują, że mózg funkcjonuje inaczej u osób z zaburzeniem. Uważa się, że nieprawidłowość lub brak równowagi w neuroprzekaźnikach są zaangażowane w OCD.

Zaburzenie to jest równie powszechne u dorosłych mężczyzn i kobiet.

OCD u dzieci

OCD, które rozpoczyna się w dzieciństwie, częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek, z częstszym czasem wystąpienia OCD u kobiet niż u mężczyzn.

Choroba może być wywołana przez połączenie czynników genetycznych, neurologicznych, behawioralnych, poznawczych i środowiskowych.

Przyczyny genetyczne

OCD działa w rodzinach i może być uważany za „zaburzenie rodzinne”. Choroba może obejmować pokolenia z bliskimi krewnymi osób z OCD, znacznie bardziej narażone na rozwój OCD.

Bliźniacze badania dorosłych sugerują, że symptomy obsesyjno-kompulsyjne są umiarkowanie zdolne do dziedziczenia, a czynniki genetyczne przyczyniają się do 27 do 47 procentowych odchyleń w wynikach mierzących objawy natręctw natręctw. Jednak żaden pojedynczy gen nie został zidentyfikowany jako „przyczyna” OCD.

Przyczyny autoimmunologiczne

Niektóre szybko występujące przypadki OCD u dzieci mogą być konsekwencją zakażeń paciorkowcami grupy A, które powodują zapalenie i dysfunkcję w zwojach podstawy mózgu.

Przypadki te są grupowane i określane jako pediatryczne autoimmunologiczne zaburzenia neuropsychiatryczne związane z infekcjami paciorkowcami (PANDAS).

Jednak w ostatnich latach inne patogeny, takie jak bakterie odpowiedzialne za chorobę z Lyme i wirus grypy H1N1, były również związane z szybkim pojawieniem się OCD u dzieci. Jako takie, klinicyści zmienili akronim na PANS, co oznacza zespół neuropsychiatryczny z objawami ostrych zaburzeń psychicznych u dzieci.

Przyczyny behawioralne

Teoria behawioralna sugeruje, że ludzie z OCD wiążą ze strachem pewne przedmioty lub sytuacje. Uczą się unikać tych rzeczy lub uczą się wykonywać „rytuały”, aby zmniejszyć strach. Ten lęk i unikanie lub cykl rytualny może rozpocząć się w okresie intensywnego stresu, na przykład podczas rozpoczynania nowej pracy lub tuż po zakończeniu ważnego związku.

Gdy związek między obiektem a uczuciem lęku zostanie ustalony, ludzie z OCD zaczynają unikać tego obiektu i lęku, który on generuje, zamiast konfrontować lub tolerować strach.

Przyczyny poznawcze

Opisana powyżej teoria behawioralna skupia się na tym, jak ludzie z OCD tworzą związek między obiektem a strachem. Teoria kognitywna skupia się jednak na tym, jak ludzie z OCD źle interpretują swoje myśli.

Większość ludzi ma niechciane lub natrętne myśli w określonych momentach, ale dla osób z ZOK, ważność tych myśli jest przesadzona.

Na przykład osoba, która opiekuje się niemowlęciem i jest pod silną presją, może mieć intruzywną myśl o skrzywdzeniu dziecka umyślnie lub przypadkowo.

Większość ludzi może zlekceważyć i lekceważyć myśl, ale osoba z OCD może wyolbrzymiać znaczenie myśli i reagować tak, jakby była zagrożeniem. Tak długo, jak osoba z OCD interpretuje te natrętne myśli jako kataklizmy i prawda, będą one nadal unikać i zachowań rytualnych.

Przyczyny neurologiczne

Skan mózgu

Techniki obrazowania mózgu umożliwiły badaczom badanie aktywności określonych obszarów mózgu, co doprowadziło do odkrycia, że ​​niektóre części mózgu są różne u osób z ZOK w porównaniu do osób bez niego.

Pomimo tego odkrycia nie wiadomo dokładnie, w jaki sposób różnice te dotyczą rozwoju OCD.

Nierównowaga w serotoninie i glutaminianach w mózgu może odgrywać rolę w OCD.

Przyczyny środowiskowe

Czynniki środowiskowe mogą być czynnikiem wyzwalającym OCD u osób z tendencją do rozwoju choroby.

Urazowe uszkodzenie mózgu (TBI) u nastolatków i dzieci wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia napadów obsesyjno-kompulsywnych. Jedno z badań wykazało, że 30% dzieci w wieku od 6 do 18 lat, które doświadczyły TBI, rozwinęło objawy OCD w ciągu 12 miesięcy od urazu.

Ogólnie rzecz biorąc, badania wskazują, że osoby cierpiące na OCD często zgłaszają stresujące i traumatyczne zdarzenia życiowe, zanim choroba się rozpocznie.

Diagnoza

Według Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (APA) kryteriami diagnostycznymi dla OCD są:

  • obecność obsesji, kompulsji lub obu
  • obsesje i kompulsje są czasochłonne lub powodują klinicznie znaczące cierpienie lub upośledzenie w społecznych, zawodowych lub innych ważnych obszarach funkcjonowania
  • Obsesyjno-kompulsywne objawy nie są spowodowane fizjologicznym działaniem substancji, na przykład nadużywaniem leków lub przyjmowaniem innych leków.
  • zakłócenie nie jest lepiej wyjaśnione przez inne zaburzenia psychiczne

Jeżeli powyższe kryteria są spełnione, można podać diagnozę OCD.

Wiele innych zaburzeń psychiatrycznych i neurologicznych, takich jak depresja i lęk, ma podobne cechy do OCD i może występować wraz z chorobą.

Leczenie

Kobieta z terapeutą

OCD zwykle rozwija się w stan przewlekły, jeśli nie jest leczony, z epizodami, w których objawy wydają się poprawiać. Bez leczenia wskaźniki remisji są niskie i wynoszą około 20 procent.

Jednak około 40 procent osób, które rozwijają OCD w dzieciństwie lub w okresie dorastania doświadczają remisji do wczesnej dorosłości. Leczenie OCD będzie zależeć od tego, w jakim stopniu stan wpływa na zdolność osoby do funkcjonowania.

Leczenie pierwszego rzutu w przypadku OCD często obejmuje:

  • kognitywna terapia behawioralna (CBT)
  • selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
  • połączenie SSRI i CBT

Terapia poznawczo-behawioralna

CBT jest skuteczną metodą leczenia OCD. CBT to rodzaj psychoterapii (terapii mówienia), która ma na celu pomóc jednostce zmienić sposób myślenia, odczuwania i zachowania. Odnosi się do dwóch różnych metod leczenia:

  • zapobieganie narażeniu i reagowanie (ERP)
  • terapia poznawcza

Badania wykazały, że 75% osób cierpiących na OCD znacznie ułatwia terapia poznawczo-behawioralna. Techniki leczenia obejmują zapobieganie narażeniu i reagowanie (ERP), co obejmuje:

  • Narażenie: obejmuje narażenie na sytuacje i przedmioty, które wywołują strach i niepokój. Z biegiem czasu niepokój generowany przez te obsesyjne sygnały zmniejsza się, a ostatecznie obsesyjne sygnały wywołują niewielki lub żaden niepokój. Nazywa się to habituation.
  • Odpowiedź: Zapobieganie reakcji odnosi się do rytualnych zachowań, w które angażują się ludzie z ZOK, aby zmniejszyć lęk. Zabieg ten pomaga ludziom nauczyć się opierać się przymusowi wykonywania tych rytuałów.

Inne techniki skupiają się wyłącznie na terapii poznawczej. Ludzie, którzy uczestniczą w tego typu terapii, pracują nad wyeliminowaniem kompulsywnego zachowania. Odbywa się to poprzez identyfikację i ponowną ocenę ich przekonań na temat konsekwencji angażowania lub nie angażowania się w zachowania kompulsywne.

Po uznaniu tych natrętnych myśli i znaczeń, jakie osoba stosuje do nich, terapeuta zachęci ich do:

  • zbadać dowody, które wspierają i nie wspierają obsesji
  • rozpoznać zniekształcenia poznawcze w ocenach obsesji
  • opracować mniej groźną i alternatywną odpowiedź na natrętną myśl, obraz lub ideę

Tylko niewielka liczba badań przetestowała skuteczność CT w leczeniu OCD. Jednak badania te wykazały, że CT jest skuteczny.

SSRIs

Istnieje wiele leków dostępnych do leczenia OCD, z rozwojem SSRIs poszerzając zakres opcji leczenia. SSRI, które mogą być przepisywane, aby pomóc ludziom w leczeniu OCD, obejmują:

  • klomipramina
  • fluoksetyna
  • fluwoksamina
  • chlorowodorek paroksetyny
  • sertralina
  • citalopram
  • escitalopram

SSRI są zazwyczaj stosowane w wyższych dawkach w leczeniu OCD niż w depresji. Może to potrwać do 3 miesięcy, aby wyniki zostały zauważone.

Około połowa wszystkich osób z OCD nie reaguje na samo leczenie SSRI, a atypowe leki przeciwpsychotyczne często są dodawane do leczenia.

Perspektywy

Bez leczenia łagodny OCD może ulec poprawie, ale umiarkowany do ciężkiego OCD nie poprawi się i często będzie gorzej.

Skuteczne leczenie może znacznie poprawić, a nawet wyleczyć OCD. Jednak stan może wrócić później.

Perspektywy OCD są ogólnie dobre, a leczenie często skuteczne.

Like this post? Please share to your friends: