Drodzy użytkownicy! Wszystkie materiały dostępne na stronie zostały przetłumaczone z innych języków. Chcemy przeprosić za jakość tekstów, mamy jednak nadzieję, że będą one przydatne. Pozdrawiamy, Administracja. E-mail: admin@plmedbook.com

Monolaurin: Co musisz wiedzieć

Monolauryna jest substancją chemiczną otrzymywaną z kwasu laurynowego, będącego składnikiem zarówno tłuszczu kokosowego, jak i mleka matki.

Znany również jako monolaurynian glicerolu lub laurynian gliceryny, monolaurynę stosuje się w kosmetykach i jako dodatek do żywności. Ludzie mogą również przyjmować go jako suplement diety.

Monolaurin wykazał działanie przeciwbakteryjne i antywirusowe, gdy badano je w probówkach i naczyniach hodowlanych, co określa się mianem testów in vitro. Naukowcy badają obecnie jego przydatność w warunkach klinicznych.

W tym artykule przedstawiono potencjalne korzyści i skutki uboczne monolauryny.

Korzyści

Badania nad monolaurinami są ograniczone. Do tej pory jego efekty obserwowano jedynie w testach przeprowadzanych w laboratoriach lub na zwierzętach.

Mimo to dowody sugerują, że związek może mieć następujące cechy:

Przeciwbakteryjny

Dodatek monolauryny

Monolaurin wykazuje działanie przeciwbakteryjne przeciwko wielu bakteriom, w tym bakteriom odpornym na antybiotyki zwanym (Staph).

Według badań z 2013 r. Monolauryna jest skuteczna zarówno u in vitro, jak i u żywych organizmów przeciwko niektórym szczepom zakażenia Staph.

Chociaż w tym badaniu nie użyto ludzkich uczestników, wykazano skuteczność monolauryny w niszczeniu infekcji bakteryjnych u myszy.

Inne badania wskazują, że monolauryna może hamować aktywność innych typów bakterii, takich jak () i.

W 2007 opublikowano badanie porównujące monolaurynę i sześć powszechnych antybiotyków w leczeniu infekcji skórnych. Antybiotyki obejmowały penicylinę, oksacylinę i wankomycynę.

W badaniu stwierdzono, że monolauryna wykazała „statystycznie istotną wrażliwość szerokiego spektrum in vitro” na bakterie odpowiedzialne za infekcje skóry. Większość bakterii również nie wykazywała żadnej oporności na monolaurynę.

Istnieje wiele bakterii odpornych na antybiotyki, które nie reagują już na leki. Monolaurin może być pomocny, ma niewiele skutków ubocznych i jest opłacalny w użyciu.

Przeciwwirusowe

Doniesiono, że monolaurina hamuje wiele wirusów pokrytych lipidem, które atakują ludzi i zwierzęta, w tym:

  • wirus cytomegalii
  • odra
  • HIV
  • visna virus
  • Wirus Epstein-Barr
  • grypa
  • pneumonovirus

Ostatnie badania na kobietach z naczelnymi wskazują, że codzienne stosowanie żelu dopochwowego monolaurin może zmniejszyć ryzyko zarażenia się SIV, naczelną formą HIV.

Przeciwgrzybicze

Zarówno monolauryna, jak i olej kokosowy, który zawiera kwas laurynowy, są prawdopodobnie najlepiej znane ze swoich właściwości przeciwgrzybiczych.

Wspólny grzyb () może wpływać na skórę, narządy płciowe, gardło i usta ludzi.

Monolaurynę wykazano w badaniach mających na celu leczenie infekcji, jednocześnie kontrolując prozapalną odpowiedź organizmu na grzyb.

Również niektóre inne grzyby i mikroskopijne organizmy mogą być inaktywowane lub niszczone przez monolaurynę. Należą do nich kilka gatunków grzybicy i pasożyta,.

Możliwe zastosowania

W oparciu o wyżej wymienione cechy monolauryna ma kilka sugerowanych zastosowań.

Podczas gdy badanie wpływu monolauryn u ludzi jest ograniczone, może być przydatne w następujących przypadkach:

  • zapobieganie i leczenie zakażeń bakteryjnych, grzybiczych lub wirusowych
  • leczenie niektórych chorób skóry
  • leczenie niektórych infekcji opornych na antybiotyki, takich jak)
  • wzmocnienie układu odpornościowego

Monolaurin ma również zastosowanie w produkcji żywności i produkcji. Obecnie ludzie stosują monolaurynę do produkcji:

  • margaryna
  • makaron
  • dezodorant
  • kosmetyki
  • detergenty
  • insektycydy

Formy i dawkowanie

 Image credit: Flwany, 2016 </ br>„></p> <p align=Monolaurin jest dostępny jako suplement diety.

Dodatkowo organizm może przekształcić kwas laurynowy w monolaurynę. Najbogatszym źródłem kwasu laurynowego jest olej kokosowy, a niektóre produkty kokosowe składają się z prawie 50% kwasu laurynowego.

Jednak eksperci nie są pewni, w jaki sposób organizm zamienia kwas laurynowy w monolaurynę iw jakim tempie.

W rezultacie nie jest jeszcze możliwe określenie, ile kokosa należy spożyć, aby otrzymać wystarczającą ilość monolauryny do leczenia lub zapobiegania niektórym chorobom.

Kwas laurynowy znajduje się głównie w:

  • suplementy diety
  • olej kokosowy
  • krem kokosowy
  • świeży kokos
  • mleko kokosowe
  • ludzkie mleko z piersi

Podczas gdy monolauryna ma status GRAS (ogólnie uznawany za bezpieczny) od amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków (FDA), nie została oceniona jako leczenie w przypadku jakiegokolwiek stanu.

W rezultacie nie ma dostępnych wytycznych dotyczących dawkowania, a ograniczona liczba badań nie pozwala naukowcom na sformułowanie odpowiedniego zakresu dawek.

Jest prawdopodobne, że odpowiednia dawka monolauryny zależy od kilku czynników, w tym:

  • wiek
  • stan zdrowia
  • obecność innych warunków

Jeśli ktoś bierze olej kokosowy jako źródło kwasu laurynowego, idealne dawkowanie może również zależeć od zdolności organizmu do przekształcania kwasu w monolaurynę.

Zagrożenia i skutki uboczne

świeże kokosy przeciąć na pół

Monolaurynę uważa się za bezpieczną do spożycia w ilościach powszechnie występujących w żywności. Nie wiadomo jeszcze, czy medyczne ilości monolauryny są bezpieczne.

Główne ryzyko związane z spożywaniem lub stosowaniem monolauryny związane jest z alergią na kokos.

Każdy, kto ma alergię na orzechy kokosowe, nie powinien używać oleju kokosowego lub monolauryny wyprodukowanych z produktów kokosowych.

Obecnie nie ma innych znanych zagrożeń lub powikłań związanych z przyjmowaniem monolauryny w postaci suplementów, ale to nie dowodzi, że suplementy są bezpieczne. Nie wiadomo również, czy monolaurin wchodzi w interakcje z jakimikolwiek lekami.

Aby zachować ostrożność, przed zażyciem monolauryny należy porozmawiać z farmaceutą lub lekarzem, zwłaszcza jeśli:

  • w ciąży
  • karmienie piersią
  • przyjmowanie jakichkolwiek leków
  • zdiagnozowano jakiekolwiek schorzenia

Osoby przyjmujące suplementy monolauryny powinny dokładnie przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania na opakowaniu.

Na wynos

Obecne badania naukowe nad monolauryną są ograniczone.

W większości badań oceniano wpływ monolauryny na wirusy, bakterie i grzyby w probówkach i szalkach Petriego. Niemniej jednak wyniki są obiecujące, a badania nad ludźmi i zwierzętami są w toku.

W połączeniu z ogólnoświatową troską o oporność na antybiotyki może to oznaczać, że monolauryna lub kwas laurynowy mogą stać się realną opcją leczenia w przyszłości.

Obecnie anegdotyczne dowody sugerują, że suplementy monolauryny lub kwas laurynowy z oleju kokosowego mogą pomóc w zapobieganiu lub leczeniu niektórych schorzeń. Teoretycznie antymikrobiologiczne działanie monolauryny może działać pobudzająco na układ odpornościowy.

Ponieważ ryzyko związane z przyjmowaniem monolauryny jest niskie, istnieje kilka wad, w tym naturalna monolauryna w diecie. Jednak, ponieważ FDA nie monitoruje suplementów, ryzyko może wzrosnąć podczas korzystania z suplementów przetworzonych.

Like this post? Please share to your friends: